8 Pułk Piechoty (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 8 Pułku Piechoty Legionów. Zobacz też: 8 Pułk Piechoty.
8 Pułk Piechoty
Ilustracja
8 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1807
Rozformowanie 1812
Tradycje
Rodowód 4. pułk piechoty Legii Kaliskiej
Kontynuacja 8 Pułk Piechoty Liniowej
Dowódcy
Pierwszy płk Cyprian Godebski
Ostatni płk Henryk Dulfus
Organizacja
Numer 8
Dyslokacja Konin[1]
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 2 Dywizja
18 Dywizja - 1812
26 Dywizja - 1813

8 Pułk Piechotyoddział piechoty Armii Księstwa Warszawskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowany jako 4 pułk piechoty Legii Kaliskiej w 1807 w Kaliszu. Po zakończeniu działań bojowych, zgodnie z rozkazem z 10 sierpnia 1807, 8 pułk piechoty płk. Godebskiego stanął garnizonem w Koninie[2]. Według etatu z 1810 roku, pułk składał się ze 27 osobowego sztabu i trzech batalionów piechoty po 6 kompanii. Sztaby batalionów liczyć miały 4 osoby, a kompanie 136 żołnierzy. W sumie w pułku powinno służyć 2487 żołnierzy. Faktycznie stan osobowy oddziału był nieco mniejszy[3].

Zgodnie z zarządzeniem Napoleona z 17 maja 1811 roku, na terenie Księstwa Warszawskiego utworzono trzy dywizje. Pułk wszedł w skład 3 Dywizji[3].

W czasie przygotowań do inwazji na Rosję 1812 roku pułk włączony został w strukturę 18 Dywizji Ludwika Kamienieckiego z V Korpusu Wielkiej Armii ks. Józefa Poniatowskiego[4].

Po przegranej kampanii rosyjskiej 1812 roku, powtórnie odtworzono pułk w składzie dwóch batalionów po 700 żołnierzy. Wszedł w skład 27 Dywizji dowodzonej przez Izydora Krasińskiego. Komendę nad pułkiem przejął płk Kajetan Stuart[5].

Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Płocku[6].

Działania bojowe pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w okresie wojny polsko austriackiej i inwazji na Rosję 1812 roku. W czasie tragicznego odwrotu został zniszczony.

W styczniu 1807 pułk stacjonował w Kaliszu, następnie przeniósł się do Konina. W okresie wojny polsko austriackiej w 1809 z powodu problemów finansowych Księstwa pułk znajdował się na terenie kilku garnizonów (m.in. w Częstochowie i Modlinie). W wojnie z Austrią pułk odznaczył się - podczas obrony pozycji - pod Falentami. Podczas bitwy pod Raszynem zginął dowódca pułku, Cyprian Godebski. Poniósł śmierć prowadząc do boju 1 batalion pułku. Pod koniec 1809 roku pułk liczył 2302 żołnierzy[7].

Bitwy i potyczki[8]:

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[8]:

Mundur[edytuj | edytuj kod]

Przepis ubiorczy z 3 września 1810 roku nie doprowadził jednak do całkowitego ujednolicenia munduru piechoty. Niektóre pułki dość znacznie różniły się od ustaleń regulaminowych[a]. W 8 pułku piechoty były to bermyce gładkie z białymi kordonami; kurtki saperów pąsowe z białymi szlifami i znakami wyszytymi na rękawach[9].

Chorągiew[edytuj | edytuj kod]

Chorągiew 1 batalionu 8 pułku piechoty[10].

Na tkaninie jedwabnej karmazynowej o wymiarach 42 cm x 42 cm, w wieńcu wawrzynowym, haftowanym jedwabiami różnobarwnymi, ze wstęgą niebieską, obwiedzioną czarnym jedwabiem, napis: "Półk 8-my Piechoty" haftowany czarnym jedwabiem. Na stronie odwrotnej w wieńcu napis: "Batalion 1-szy". U góry wzdłuż drzewa wyhaftowany drobny napis: "M. Kochanowska". Chorągiew obszyta z trzech stron frędzlą srebrną.

W zbiorach Muzeum Gzartoryskich w Krakowie[10].

Kontynuatorzy tradycji[edytuj | edytuj kod]

Do tradycji bojowej pułku nawiązywały: 8 Pułk Piechoty z okresu powstania listopadowego, oraz 8 Pułk Piechoty Legionów z czasów II Rzeczypospolitej. Ten ostatni przejął barwy na otokach czapek oraz chustach mundurowych.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Różnice przedstawione przez Gembarzewskiego na podstawie ówczesnych rysunków, rachunków i innych dokumentów pułkowych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]