90 Pułk Piechoty Austro-Węgier

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 90 Pułku Piechoty Austro-Węgier. Zobacz też: 90 Pułk Piechoty – inne pułki piechoty z numerem 90.
Galicyjski Pułk Piechoty Nr 90
Infanterieregiment Nr 90
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1883
Rozformowanie 1918
Dowódcy
Pierwszy płk Georg Theodorovich von Maligrad
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Przemyśl, Wiedeń, garnizon Rzeszów, Dębica, garnizon Jarosław
Rodzaj sił zbrojnych cesarska i królewska Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 2 Dywizja Piechoty
Szef pułku Adolf Edler von Hornthal Horsetzky
Żołnierze IR 90 w 1916 roku

Galicyjski Pułk Piechoty Nr 90 (IR. 90) – oddział piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia Pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk Piechoty Nr 90 został sformowany 1 stycznia 1883 roku w Przemyślu z połączenia czterech batalionów wchodzących dotąd w skład pułków piechoty nr: 10, 40, 45 i 77[1][2].

W latach 1883-1904 szefem pułku był generał kawalerii książę Ludwig Windisch-Graetz, a od 1904 roku generał piechoty Adolf von Horsetzky de Hornthal.

Okręg uzupełnień nr 90 Jarosław, początkowo na terytorium 1 Korpusu[1], a od 1889 roku – 10 Korpusu[3].

W 1886 roku komenda pułku została przeniesiona z Przemyśla do Wiednia[4], a w następnym roku do Jarosławia[5]. W 1889 roku 1. batalion został przeniesiony do Przemyśla. Cały pułk wchodził w skład 4 Brygady Piechoty w Jarosławiu należącej do 2 Dywizji Piechoty[6].

W 1898 roku komenda pułku razem z 2. i 4. batalionem stacjonowała w Rzeszowie, 1. batalion w Dębicy, a 3. batalion w Jarosławiu.

Skład narodowościowy: Polacy – 75%, inni 25%.

W 1914 komenda pułku razem z 2. i 3. batalionem stacjonowała w garnizonie Jarosław, 4. batalion w Lubaczowie, natomiast 1. batalion był detaszowany w Sarajewie. Pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 4 Brygady Piechoty należącej do 2 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 1. batalion w skład 10 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty[7].

Żołnierze[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
Oficerowie

Stopnie wojskowe podano z okresu służby w c. i k. Armii[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1883. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1883.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1887. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1886.
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1888. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1887.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1890. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1889.
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
  • Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: 1918.
  • Juliusz Bator, Wojna Galicyjska, Kraków: Wydawnictwo Egis Libron, 2008, ISBN 978-83-7396-747-2, OCLC 316449958.