93 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 93 Pułku Piechoty okresu II RP. Zobacz też: 93 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 93.
93 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Stanisław Kowalski
Ostatni Czesław Rzedzicki
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 39 Dywizja Piechoty

93 Pułk Piechoty (Rezerwowy), 93 pp (rez.) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Pułk nie występował w organizacji pokojowej wojska. Był jednostką formowaną zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” dla 39 Dywizji Piechoty (Rezerwowej).

Mobilizacja pułku[edytuj | edytuj kod]

Jednostkami mobilizującymi były pułki piechoty 3 i 28 Dywizji Piechoty:

Walki w kampanii wrześniowej 1939 roku[edytuj | edytuj kod]

Wieczorem 3 września 1939 r. pułk wymaszerował do Zagnańska. Składał się z I/93 pp (rez.) i improwizowanego batalionu (72 pułk piechoty mjr. J. Papielewicza. Wszedł w skład Podgrupy „Radom” ppłka Bronisława Kowalczewskiego w Grupie Kielce. 6 września pod Zagnańskiem odpierał ataki oddziałów 2 Dywizji Lekkiej.

Obsada personalna pułku[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca pułku - ppłk Stanisław Kowalski
  • adiutant - kpt. Jan Józef Papiż
  • dowódca I batalionu - mjr Jerzy Wierzbowski
  • dowódca II batalionu - mjr Jan Lasota
  • dowódca III batalionu - mjr Zygmunt Szymański

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Wróblewski, Armia Prusy, wyd. Bellona, Warszawa 1986.