98 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
98 Pułk Piechoty
Historia
Państwo

 II Rzeczpospolita

Sformowanie

1939

Rozformowanie

1939

Dowódcy
Pierwszy

ppłk Tadeusz Woleński

Działania zbrojne
kampania wrześniowa
bitwa pod Jaworowem (15–16 IX 1939)
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

38 Dywizja Piechoty

Jaworow 1939.png

98 Pułk Piechoty (98 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego.

Formowanie pułku[edytuj | edytuj kod]

98 pułk piechoty nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną w I rzucie mobilizacji powszechnej dla rezerwowej 38 Dywizji Piechoty. Przygotowania do mobilizacji pułku trwały od czerwca do końca sierpnia 1939 roku. Mobilizacja pułku nie została ujęta w planie „W”[1].

Formowanie jednostki 98 pp rozpoczęto 31 sierpnia 1939 roku - pierwszego dnia mobilizacji powszechnej, a zakończono 6 września.

Jednostkami mobilizującymi były jednostki organizacyjne Korpusu Ochrony Pogranicza:

  • batalion KOP „Hoszcza” mobilizował dowództwo 98 pp, organa kwatermistrzowskie jednostek pozabatalionowych 98 pp, kompanię gospodarczą 98 pp, kompanię zwiadowczą 98 pp, pluton łączności 98 pp, kompanię przeciwpancerną typ II 98 pp oraz I baon 98 pp,
  • batalion KOP „Ostróg” mobilizował pluton pionierów 98 pp, pluton przeciwgazowy 98 pp oraz II baon 98 pp,
  • batalion KOP „Dederkały” mobilizował III baon 98 pp[2].

Organizacja wojenna i obsada personalna 98 pp[edytuj | edytuj kod]

Organizacja wojenna i obsada personalna 98 pp we wrześniu 1939 roku[3][4]
Stanowisko etatowe Stopień, imię i nazwisko Uwagi
dowódca pułku ppłk piech. Tadeusz Woleński
adiutant kpt. piech. Józef Krasucki †1940 Charków[5]
dowódca I batalionu mjr piech. Stanisław II Marek[a]
dowódca 1 kompanii strzeleckiej kpt. Juliusz Peyser[b] †20 IX 1939 Hołosko[10]
dowódca 1 kompanii ckm por. Wacław Kunicki[11] 17 IX 1939 ciężko ranny
dowódca II batalionu ppłk piech. Jan Lachowicz †24 IX 1939 Przemyśl[10]
dowódca 5 kompanii strzeleckiej kpt. Bolesław Brymora Wojsko Polskie we Francji
dowódca 6 kompanii strzeleckiej kpt. Kazimierz Federowicz[c]
dowódca 2 kompanii ckm kpt. Zygmunt Barcik[d]
dowódca III batalionu mjr piech. Jan III Wojciechowski 15/16 IX 1939 ciężko ranny
adiutant kpt. piech. Franciszek Wojciechowski dowódca 8 kompanii strzeleckiej
dowódca 7 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Włodzimierz Skibiński[e] †1940 Charków[12]
dowódca 8 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Franciszek Wojciechowski †1940 Charków[13]
dowódca 9 kompanii strzeleckiej kpt. piech. Witold Olecki †1940 Charków[14]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Mjr piech. Stanisław II Marek ur. 27 sierpnia 1899. W KOP od 1935. Do mobilizacji dowódca 3 kompanii granicznej „Sapożyn”[6]. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 84. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7][8]. We wrześniu 1939 dowódca I/98 pp. Ranny w walkach z Niemcami 16 września 1939 pod Czarnokońcami[9]. Był odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[8].
  2. Peyser Juliusz (1900-1939), kpt. piech., w KOP od 1935. Do mobilizacji dca 1 kompanii granicznej „Hołyczówka”. We wrześniu 1939 dca 1 kompanii piechoty I batalionu piechoty 98 pułku piechoty. Ranny podczas walk z Niemcami 20 września pod Hołoskiem, umarł tego samego dnia. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 738
  3. Federowicz Kazimierz Stanisław, kpt. piech., w KOP od 1935. Do mobilizacji dca 2 kompanii granicznej „Hłuboczek”. We wrześniu 1939 dca 6 kompanii II batalionu piechoty 98 pułku piechoty. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 716
  4. Barcik Zygmunt, kpt. piech., w KOP od 1934. Do mobilizacji I adiutant pułku KOP „Zdołbunów”. We wrześniu 1939 dowódca 2 kompanii ckm II batalionu piechoty 98 pułku piechoty → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 710
  5. kpt. piech. Włodzimierz Skibiński ur. 31 lipca 1904 w Chełmie w rodzinie Aleksandra. W KOP od 1937. Do mobilizacji dca 2 kompanii granicznej „Bykowce”. We wrześniu 1939 dca 7 kompanii piechoty III batalionu piechoty 98 pułku piechoty. Więzień obozu w Starobielsku. Zamordowany przez NKWD. → Jabłonowski i in. 2001 ↓, s. 747

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]