9 Eskadra Wywiadowcza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
9 Eskadra Wywiadowcza
Ilustracja
Bristol F.2B Fighter- samoloty eskadry w 1920
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 9 stycznia 1919
Rozformowanie 18 stycznia 1921
Działania zbrojne
wojna polsko-bolszewicka
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych lotnictwo Wojska Polskiego
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość II Grupa Lotnicza

9 eskadra wywiadowczapododdział lotnictwa Wojska Polskiego początków II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Eskadra powstała 9 stycznia 1919 roku w Krakowie[1][2]. Podczas organizacji nastąpiły trudności w sprzęcie, ale i tak wydzielono dwie załogi, które w rejonie Śląska Cieszyńskiego wykonywały zadania lotnicze[1]. Raport Inspektora Wojsk Lotniczych z 13 marca 1919 wykazuje, ze eskadra w tym czasie posiadała 6 samolotów, 2 pilotów i 5 obserwatorów[3]. Formowanie jednostki zakończono w kwietniu 1919, po czym w ramach II Grupy została skierowana na front pod Przemyśl, gdzie operowała w rejonach Sambor i Stryj[1]. W czerwcu 1919 do 9 eskadry wcielono nowo powstałą 12 eskadrę, utrzymując dotychczasową numerację[4][1].

20 września 1919 stacjonowała w Dubnie, wchodząc w skład II Grupy.

Na mocy rozkazu z 18 stycznia 1921 eskadry 9. i 10. połączono tworząc 10 eskadrę wywiadowczą w Krakowie[5][4].

 Osobny artykuł: 10 eskadra wywiadowcza.

Na froncie[edytuj | edytuj kod]

4 maja 1920 roku współpracowała z 2. i 3. armią stacjonując na lotnisku Połonne wraz z 7 eskadrą. 29 maja stacjonowała na lotnisku Koziatyn, skąd 8 czerwca przeniosła się z powrotem do Połonnego.

W końcu lipca 1920 roku resztki 9 eskadry wycofano na lotnisko mokotowskie. Tam otrzymała 10 sztuk nowych samolotów Bristol F.2B Fighter. Przydzielona do 1 Armii w miejsce eskadry Toruńskiej.

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy eskadry[6]
  • por. obs. Franciszek Trenkwald (9 I 1919 – VI 1919)
  • por. pil. Władysław Matula (VI 1919 – VII 1920)
  • kpt. pil. Julian Słoniewski (VII 1920 – † 25 IX 1020)
  • por. pil. Bolesław Narkowicz (25 IX 1920 – 18 I 1921)

Wypadki lotnicze[edytuj | edytuj kod]

  • 2 czerwca 1920 podczas nalotu szturmowego zostali zestrzeleni ppor. obs. Józef Jędrczak oraz kpr. pil. Rosiak[1].
  • 6 sierpnia 1920 podczas startu z lotniska zginęli ppor. obs. Stefan Jeznach oraz ppor. pil. Stefan Żochowski [1].
  • 25 września 1920 zginęli kpt. pil. Julian Słoniewski oraz sierż. pil. Jakub Kieroyczyk, którzy wracali z wykonanego zadania bojowego[5].
  • 11 grudnia 1920 podczas lotu treningowego zginął ppor. pil. Seweryn Sacewicz[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Pawlak 1989 ↓, s. 228.
  2. Romeyko (red.) 1933 ↓, s. 172.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 29.
  4. a b Brummer i Zawadzki 2000 ↓, s. 86.
  5. a b c Pawlak 1989 ↓, s. 229.
  6. Pawlak 1989 ↓, s. 228-229.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]