Wikipedia:Strona główna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Myasoedov Chess with himself 1907.jpg

…kogo Grigorij Miasojedow przedstawił na portrecie (na ilustracji) w trakcie samotnej gry w szachy?

…o czym traktuje utwór „Roi” wykonywany przez Bilala Hassaniego, tegorocznego reprezentanta Francji na Eurowizji?

…który film otrzymał najwięcej nominacji do Oscara w 2019 roku?

…jak często występuje tracheobronchopatia osteochondroplastyczna?

Wydarzenia

Mistrzostwa świata w narciarstwie klasycznym

Zmarli: Stanley DonenAlojzy OrszulikKarl LagerfeldAlessandro MendiniDon BraggBruno Ganz

Rocznice

24 lutego: imieniny obchodzą m.in.: Eunika, Józefa i Sergiusz; dzień niepodległości Estonii
Okrągłe, pięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Monopolowa Baczewski.JPG
Wódka – wysokoprocentowy napój alkoholowy uzyskiwany przez zmieszanie w odpowiednich proporcjach spirytusu rektyfikowanego z wodą. Może mieć charakter czysty, bez dodatków, lub smakowy. Zawartość alkoholu etylowego w wódce wynosi nie mniej niż 37,5% obj., zwykle 40% obj. Surowcami do produkcji wódek są produkty pochodzenia rolniczego, tradycyjnie zboża lub ziemniaki. Do etapów produkcji wódki należy na ogół oczyszczenie surowców, parowanie mające na celu upłynnienie skrobi zawartej w surowcach, zacieranie, czyli rozkład skrobi do cukrów, fermentacja cukrów przeprowadzana przez drożdże, destylacja, rektyfikacja, mieszanie powstałego spirytusu z wodą, filtracja i rozlew. Wódka stanowi istotny element kultury, zwłaszcza w krajach tzw. pasa wódki, w tym Polski oraz Rosji – państwach, które rywalizują o miano jej ojczyzny. Z jednej strony pojawia się w dawnych i współczesnych obrzędach, tradycjach, utworach literackich; jej różnorodność, sposób produkcji i spożycia stanowi pewne dziedzictwo kulturowe. Z drugiej strony jej nieodpowiedzialna konsumpcja jest związana z negatywnymi zjawiskami społecznymi jak pijaństwo i alkoholizm. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

Codex Campianus (GA 021) f. 91 r.JPG

Kodeks Kampiański – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, z tekstem czterech Ewangelii, pisany na pergaminie. Paleograficznie datowany jest na IX wiek. Stosuje marginalia, posiada księgi liturgiczne. Tekst rękopisu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną, jednak z pewną liczbą wariantów obcych dla tej tradycji. Pisany jest w dwóch kolumnach na stronę, 24 linijek w kolumnie, małą, elegancką uncjałą. Noty marginalne pisane są w języku greckim, arabskim i słowiańskim. Przywieziony został z Konstantynopola. Nazwa kodeksu pochodzi od pierwszego znanego właściciela kodeksu, François de Camps, opata z Signy, który podarował go Ludwikowi XIV w 1706 roku. Tekst kodeksu był wysoko oceniany przez niektórych XIX-wiecznych krytyków tekstu. Opinia ta została zmieniona w XX wieku, w rezultacie jest rzadko wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Obecnie, kodeks jest przechowywany we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu. Czytaj więcej…