A1 Grand Prix

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
A1 Grand Prix
A1 GP
Logo serii
Logo serii
Państwo wiele krajów
Oficjalny skrót A1 GP
Dyscyplina wyścig samochodowy
Data założenia 30 marca 2004
Założyciel Maktoum Hasher Maktoum Al Maktoum
Data rozwiązania 5 listopada 2009
Prezes Tony Teixeira
Rozgrywki
Liczba drużyn 20
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Nicolas Lapierre (2005/2006) (kierowcy)
Team France (2005/2006) (narodowości)
Ostatni zwycięzca Adam Carroll (2008/2009) (kierowcy)
Team Ireland (2008/2009) (narodowości)
Najwięcej zwycięstw Po 1 nieoficjalnym MŚ:
Nicolas Lapierre
Alexandre Premat
Christian Vietoris
Nico Hülkenberg
Neel Jani
Adam Carroll
Wyścig A1

A1 Grand Prix – nieistniejąca[1] seria wyścigowa uznawana za puchar świata w sportach motorowych. W A1 Grand Prix rywalizowały raczej kraje niż poszczególni kierowcy. Wyścigi odbywały się między listopadem a kwietniem, dzięki czemu seria nie kolidowała z Formułą 1. Całą infrastrukturą i dostarczaniem bolidów na potrzeby zespołów zajmowała się organizacja A1, a właściciele ekip mogli się skupić na prowadzeniu biznesu, czerpiąc zyski ze sponsoringu i reklam. Każdy zespół mógł wystawić do wyścigu tylko jeden bolid. Unikatową rzeczą w tych wyścigach było to, że kierowca i każdy członek w zespole oraz sponsorzy musieli pochodzić z danego kraju. Każda drużyna dysponowała takim samym samochodem. Serię założył szejk Maktoum Hasher Maktoum Al-Maktoum.

W 2014 roku powstała bazująca na A1 Grand Prix seria wyścigowa Formuła Acceleration 1.

Samochód i silnik[edytuj | edytuj kod]

Specyfikacje techniczne bolidu:

  • rozstaw osi: 3000mm
  • masa: 600 kg. (bez paliwa i kierowcy)
  • przednie i tylne zawieszenie: podwójne wahacze pchane, podwójne sprężyny śrubowe wokół amortyzatora / regulowany prześwit oraz nachylenie i zbieżność kół / regulowane układy "anti-dive" i "anti-squat" pomagające utrzymać podwozie w równoległym położeniu do nawierzchni odpowiednio podczas hamowania oraz przyspieszania
  • stabilizator stateczności poprzecznej: dynamiczne drążki skrętne
  • podwozie: powłoka z włókna węglowego, rdzeń aluminiowy o strukturze plastra miodu / pozytywne wyniki testów zderzeniowych / boczne panele osłonkowe zgodne z wymogami FIA
  • nadwozie: z lekkich, odpowiednio nasyconych kompozytów z włókna węglowego
  • przekładnia zmiany biegów: elektryczno-mechaniczna, sekwencyjna, 6-biegów (+wsteczny), sterowanie łopatkami przy kierownicy
  • układ napędowy: 3-przegubowe wały napędowe
  • hamulce: stalowe tarcze, podkładki z włókna węglowego, 4-tłoczkowe zaciski
  • amortyzatory: długość instalacyjna 305mm
  • rozmiar kół: przednie 13 x 11,75 cali / tylne 13 x 16 cali
  • układ kierowniczy: tytanowa przekładnia 8-zębowa o stożkowej powierzchni tocznej
  • kierownica: Sparco, średnica 280 mm, zintegrowana tablica rozdzielcza
  • instr. w kokpicie: kompleksowy, cyfrowy wyświetlacz tablicy rozdzielczej podaje kierowcy informacje o ciśnieniu i temperaturze oleju, obrotach silnika, stanie paliwa oraz czasie ostatniego okrążenia
  • pas bezpieczeństwa: Sparco, 6-punktowa uprząż
  • pojemność zbiornika paliwa: 135 l
  • sprzęgło: AP, automatyczne 2-tarczowe z włókna węglowego
  • opony: Cooper, standaryzowane typu slick, na mokrą nawierzchnię rowkowane

Specyfikacje silnika:

  • oznaczenie: ZA1348
  • konfiguracja: V8 o kącie rozwarcia cylindrów 90 st.
  • pojemność: 3400 cc
  • szerokość: 618 mm
  • wysokość: 542 mm
  • długość: 443 mm
  • waga: 121 kg
  • blok cylindrowy: odlew piaskowy ze stopu aluminium
  • głowica cylindrowa: odlew piaskowy ze stopu aluminium
  • sterowanie zaworami: 4 wałki rozrządu w głowicach (po 2 na rząd), 4 zawory na cylinder
  • zarządzanie silnikiem: ZEMS (Zytek Engine Management System) wersja 4.6.1
  • moduł zapłonowy: Zytek DCDI w systemie "coil over plug" (każda świeca zapłonowa posiada osobną cewkę)
  • świeca zapłonowa: NGK
  • liczba oktanowa paliwa: 100
  • max. moment obrotowy: 330 funtów na stopę - 442 Nm
  • max. moc: 550 bhp - 412 kW

Uwaga! Każdy pojazd będzie wyposażony w tzw. "power to pass button", czyli przycisk doładowujący silnik o dodatkowe 30 bhp (z 520 na 550) na kilka sekund. Będzie mógł być on używany cztery razy podczas krótkiego i osiem podczas długiego wyścigu.

Weekend wyścigowy[edytuj | edytuj kod]

Podczas każdej rundy rozgrywane są dwa wyścigi: sprint i długi wyścig. Kwalifikacje składają z czterech 15 minutowych części.

Punktacja sprint:

  • 1. miejsce - 6 pkt
  • 2. miejsce - 5 pkt
  • 3. miejsce - 4 pkt
  • 4. miejsce - 3 pkt
  • 5. miejsce - 2 pkt
  • 6. miejsce - 1 pkt

Długi wyścig:

  • 1. miejsce -10 pkt
  • 2. miejsce - 9 pkt
  • 3. miejsce - 8 pkt
  • 4. miejsce - 7 pkt
  • 5. miejsce - 6 pkt
  • 6. miejsce - 5 pkt
  • 7. miejsce - 4 pkt
  • 8. miejsce - 3 pkt
  • 9. miejsce - 2 pkt
  • 10. miejsce - 1 pkt

+ ekstra 1 pkt za najszybszy czas okrążenia w dniu wyścigów.

Sezony[edytuj | edytuj kod]

2005/2006[edytuj | edytuj kod]

2005/2006-Wielka Brytania

Pierwszym w historii serii A1 zwycięzcą wyścigu był Nelson Piquet Jr[2],lecz w nieoficjalnej klasyfikacji kierowców zajął 8 miejsce,gdy najwięcej punktów zdołał uzbierać Szwajcar Neel Jani[3]. Najlepszą ekipą okazała się Francja[4].

2006/2007[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą rundę w Holandii wygrał obywatel RPA Adrian Zaugg[5],ale na koniec nieoficjalnym triumfatorem serii okazał się Niemiec Nico Hülkenberg [6] dając niemieckiemu zespołowi zwycięstwo w drugiej z klasyfikacji[7].

2007/2008[edytuj | edytuj kod]

W otwierającym sezon holenderskim sprincie po raz drugi z rzędu zwyciężył Adrian Zaugg[8], lecz sezon zakończył na 4 miejscu,za Francuzem Duvalem, Nowozelandczykiem Reidem i mistrzem-Szwajcarem Neelem Jani[9], który dał Szwajcarom zwycięstwo w klasyfikacji narodowości.

2008/2009[edytuj | edytuj kod]

2008/2009-Portugalia
2008/2009-Indie

Sezon rozpoczął się najlepiej jak mógł dla Malezji - zwycięstwem Fairuza Fauzego[10], jednak on w klasyfikacji generalnej zajął 5 pozycję, a mistrzem został Adam Carroll[11], pomagając w zwycięstwie Irlandczykom.

2009/2010 (bankructwo)[edytuj | edytuj kod]

Sezon miał zacząć się wyścigiem w Australii, lecz został odwołany[12]. Taki sam los spotkał również dwie następne rundy[13], a seria została wystawiona na sprzedaż[1].

Mistrzowie A1GP[edytuj | edytuj kod]

Sezon Kraj
2005/2006 Francja Francja
2006/2007 Niemcy Niemcy
2007/2008 Szwajcaria Szwajcaria
2008/2009 Irlandia Irlandia

Zespoły w historii A1 GP[edytuj | edytuj kod]

Pochyłą czcionką ekipy nie startujące w ostatnim sezonie.
Pogrubioną czcionką ekipy,które zwyciężały w klasyfikacji generalnej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Mariusz Karolak: Wieści o planach sprzedaży pozostałości serii A1GP (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2010-04-06].
  2. Marak Roczniak: Pierwsza runda serii A1 Grand Prix zdominowana przez Brazylię (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2005-09-26].
  3. A1GP > 2005/06 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-04-02].
  4. Mariusz Karolak: Francja pierwszym mistrzem A1 Grand Prix (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-03-25].
  5. A1GP > 2006/07 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,630 km (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2006-10-01].
  6. A1GP > 2006/07 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  7. A1GP > 2006/07 > Klasyfikacja zespołów (pol.). Wyprzedź mnie!.
  8. A1GP > 2007/08 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,627 km (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2007-09-30].
  9. A1GP > 2007/08 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  10. A1GP > 2008/09 > Holandia (sprint), Zandvoort - 4,630 km (pol.). Wyprzedź mnie!.
  11. A1GP > 2008/09 > Klasyfikacja kierowców (nie liczona oficjalnie w tej serii) (pol.). Wyprzedź mnie!.
  12. Bartosz Pyciarz: A1GP: Runda w Australii odwołana (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2009-10-17].
  13. Mariusz Karolak: A1GP odwołało rundy w Chinach i Malezji (pol.). Wyprzedź mnie!. [dostęp 2009-11-05].