Asymmetric Digital Subscriber Line

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z ADSL)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zakresy sygnału ADSL Aneks A. Kolejne pasma: głos, dane do centrali, dane do klienta.

Asymmetric Digital Subscriber Line, ADSL (ang. asymetryczna cyfrowa linia abonencka) – technika umożliwiająca szerokopasmowy asymetryczny dostęp do sieci teleinformatycznych a w tym do Internetu i będąca odmianą DSL.

W technice tej do przesyłania danych wykorzystuje się częstotliwości większe od 25 kHz, które nie są używane przy przesyłaniu głosu rozmowy telefonicznej. Asymetria polega tutaj na tym, iż przesyłanie danych z sieci do użytkownika jest szybsze niż w drugą stronę. Technologia ta stworzona została z myślą o użytkownikach częściej odbierających dane (np. ze stron internetowych) niż wysyłających dane (np. posiadających serwer internetowy).

Opis systemu[edytuj | edytuj kod]

W standardzie tym wykorzystuje się zwykłe, miedziane kable telefoniczne. ADSL pozwala na dużo większą przepustowość niż technologia modemów telefonicznych, w której wszystkie sygnały są przesyłane w paśmie przeznaczonym do przesyłania głosu. W najczęstszym przypadku Plain Old Telephone Service w centrali telefonicznej jest demodulowany na postać cyfrową z częstotliwością 8 kHz i 8 bitowym kodowaniem, co odpowiada przepustowości 64 kb/s.

Przesyłane wspólnym kablem sygnały rozmowy telefonicznej i ADSL w centrali i u użytkownika są rozdzielane przez filtry (spliter) na sygnał telefoniczny (rozmowę) i szerokopasmową transmisję danych. U użytkownika sygnał rozmowy jest kierowany do telefonów a ADSL do modemu. W centrali rozmowa jest kierowana do zwykłej sieci telefonicznej, natomiast pakiety danych związane z transmisją szerokopasmową są przesyłane poprzez multiplekser DSLAM, albo do wewnętrznej sieci ATM (wtedy usługodawca telekomunikacyjny korzysta z enkapsulacji PPPoA)[1], albo do wewnętrznej sieci Ethernet usługodawcy (gdy korzysta z enkapsulacji PPPoE), aż do bramy internetowej.

ADSL pozwala na transmisję z prędkością od 16 kb/s do 24 Mb/s. Prędkość, z jaką można wysyłać dane, jest zwykle znacznie niższa.

Technologia ADSL została opisana w zaleceniach ITU-T G.992.1, G.992.2 (G.Lite) (i kolejnych) oraz w standardzie ANSI T1.413-1998.

Wersje ADSL[edytuj | edytuj kod]

Tłumienności poszczególnych wersji: ADSL, ADSL2 i ADSL2+ w stosunku do maksymalnej, możliwej prędkości połączenia z DSLAMem
  • ADSL1 - najstarsza wersja technologii, umożliwiająca transmisję danych z prędkością 1536 kb/s lub 2048 kb/s, na odległość nie większą niż 5,5 km, pozwalająca uzyskać maksymalną przepustowość 8192 kb/s, ale tylko na krótkich liniach telefonicznych, nie przekraczających 2,7 km.
  • ADSL2 - umożliwia transmisję danych z prędkością 3072 kb/s lub 4096 kb/s, na odległość nie większą niż 3,7 km.
  • ADSL2+ - umożliwia transmisję danych z prędkością około 24 Mb/s, na odległość nie większą niż 2 km. Technologia wykorzystywana w systemach TVoDSL i VOD. Odmiana wprowadzana w krajach Europy Zachodniej od 2004 roku, a w Polsce od 2005 roku. Umożliwia odbiór cyfrowych kanałów telewizyjnych i szereg usług multimedialnych.

Normy ADSL[edytuj | edytuj kod]

Numer Nazwa  Maksymalna prędkość do użytkownika   Maksymalna prędkość od użytkownika 
ANSI T1.413-1998 Issue 2 ADSL 8 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.1 ADSL (G.DMT) 8 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.1 Annex A ADSL over POTS 8 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.1 Annex B ADSL over ISDN 8 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.2 ADSL Lite (G.Lite) 1.5 Mb/s 0.5 Mb/s
ITU-T G.992.3/4 ADSL2 12 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.3/4 Annex J ADSL2 12 Mb/s 3.5 Mb/s
ITU-T G.992.3/4 Annex L RE-ADSL2 5 Mb/s 0.8 Mb/s
ITU-T G.992.5 ADSL2+ 24 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.5 Annex L RE-ADSL2+ 24 Mb/s 1.0 Mb/s
ITU-T G.992.5 Annex M ADSL2+ 24 Mb/s 3.5 Mb/s

Usługodawcy ADSL w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Intertele S.A. (Netstrada)

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]