AJ Kitt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AJ Kitt
Data i miejsce urodzenia 13 września 1968
Rochester, USA
Klub Swain
Pierwsze punkty w PŚ 23.01 1988, Leukerbad
(12. miejsce - zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 7.12 1991, Val d’Isère (1. miejsce - zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Mistrzostwa świata
Brąz
Morioka 1993 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1991/1992

Alva Ross "AJ" Kitt (ur. 13 września 1968 w Rochester) – amerykański narciarz alpejski, brązowy medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj]

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczył 23 stycznia 1988 roku w Leukerbad, zajmując dwunaste miejsce w zjeździe. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 7 grudnia 1991 roku w Val d’Isère, kończąc bieg zjazdowy na pierwszej pozycji. W zawodach tych wyprzedził Austriaka Leonharda Stocka i Franza Heinzera ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze pięciokrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, jednak nie odniósł już zwycięstwa: 18 stycznia 1992 roku w Kitzbühel i 15 marca 1995 roku w Bormio był drugi w zjeździe, 7 marca 1992 roku w Panoramie i 12 grudnia 1992 roku w Val Gardena był trzeci w tej konkurencji, a 26 lutego 1995 roku w Whistler zajął drugie miejsce w supergigancie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1991/1992, kiedy zajął 10. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji zjazdu był trzeci.

Największy sukces w karierze osiągnął w 1993 roku, kiedy podczas mistrzostw świata w Morioce wywalczył brązowy medal w biegu zjazdowym. Uległ tam jedynie Ursowi Lehmannowi ze Szwajcarii i Norwegowi Atle Skårdalowi. Był to jego jedyny medal wywalczony na międzynarodowej imprezie tej rangi. Startował też na mistrzostwach świata w Sestriere w 1997 roku, zajmując 23. miejsce w zjeździe i 25. miejsce w supergigancie. W 1988 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było 26. miejsce w zjeździe. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Albertville był dziewiąty w tej samej konkurencji. Podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 roku zajął 17. miejsce w zjeździe, a w supergigancie został zdyskwalifikowany. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, jednak nie ukończył rywalizacji w zjeździe.

W 1998 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia[edytuj]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
26. 15 lutego 1988 Kanada Calgary Zjazd 1:59,63 +5,31 Szwajcaria Pirmin Zurbriggen
DNF2 17 lutego 1988 Kanada Calgary Kombinacja 36,55 pkt - Austria Hubert Strolz
DSQ 21 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:39,66 - Francja Franck Piccard
9. 9 lutego 1992 Francja Albertville Zjazd 1:50,37 +1,61 Austria Patrick Ortlieb
23. 16 lutego 1992 Francja Albertville Supergigant 1:13,04 +3,27 Norwegia Kjetil André Aamodt
DNF2 11 lutego 1992 Francja Albertville Kombinacja 14,58 pkt - Włochy Josef Polig
17. 13 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Zjazd 1:45,75 +1,07 Stany Zjednoczone Tommy Moe
DSQ 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:32,53 - Niemcy Markus Wasmeier
DNF 13 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:50,11 - Francja Jean-Luc Crétier

Mistrzostwa świata[edytuj]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.FIS bronze medal.png 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:32,06 +0,92 Szwajcaria Urs Lehmann
25. 3 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:29,68 +2,25 Norwegia Atle Skårdal
23. 8 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:51,11 +2,64 Szwajcaria Bruno Kernen

Puchar Świata[edytuj]

Klasyfikacje końcowe sezonu[edytuj]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj]

  1. Francja Val d'Isère7 grudnia 1991 (zjazd) - 1. miejsce
  2. Austria Kitzbühel18 stycznia 1992 (zjazd) - 2. miejsce
  3. Kanada Panorama7 marca 1992 (zjazd) - 3. miejsce
  4. Włochy Val Gardena12 grudnia 1992 (zjazd) - 3. miejsce
  5. Kanada Whistler26 lutego 1995 (supergigant) - 2. miejsce
  6. Włochy Bormio15 marca 1995 (zjazd) - 2. miejsce

Linki zewnętrzne[edytuj]