Karabinek AKM

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z AKM)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
AKM
Ilustracja
Państwo  ZSRR
 Rosja
Producent Koncern Kałasznikowa (dawniej Iżmasz)[1]
Rodzaj karabinek automatyczny
Historia
Produkcja od 1958
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 × 39 mm wz. 43
Magazynek łukowy 30 lub 40 nab. bębnowy 75 nab.
Wymiary
Długość 870 mm (AKM)
875/645 mm (AKMS)
Długość lufy 415 mm
Długość linii celowniczej ~378 mm
Masa
broni 3,45 kg (AKM niezaładowany)
3,42 kg (AKMS niezaładowany)
4,37 kg (AKM załadowany, bez bagnetu)
4,43 kg (AKMS załadowany, z bagnetem)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 715 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna ~600 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 40 strz./min (ogniem pojedynczym)
100 strz./min (seriami)
Zasięg maks. 450 m (donośność graniczna)
1500 m (skuteczne rażenie pocisku)[2]
Zasięg skuteczny 500 m

AKM (ros. автомат Калашникова модернизированный, „awtomat Kałasznikowa modiernizirowannyj”) – radziecki karabinek automatyczny będący zmodernizowaną wersją karabinka AK.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1949 r. do uzbrojenia Armii Radzieckiej przyjęto karabinek AK. W następnych latach produkowano kolejne wersje tego karabinka różniące się rodzajem komory zamkowej. Pierwsze serie posiadały komorę zamkową tłoczoną, później z powodu trudności z opanowaniem tej technologii przez zakłady w Iżewsku powstały dwa typy komór zamkowych frezowanych.

W 1956 r. rozpoczęto produkcję kolejnej wersji AK, oznaczonej jako AKM. Tym razem zmiany były większe i obejmowały:

  • ponowne zastosowanie tłoczonej komory zamkowej,
  • uproszczono sposób mocowania lufy w obsadzie (zamiast połączenia gwintowego zastosowano kołkowanie),
  • łoże (dodano występy chwytne),
  • pokrywę komory zamkowej (dodano trzy przetłoczenia zwiększające sztywność),
  • mechanizm spustowy (dodano opóźniacz kurka zmniejszający rozrzut przy ogniu ciągłym),
  • zmniejszenie masy suwadła,
  • zastosowanie nowego bagnetu (6H3 lub 6H4),
  • mechanizm powrotny, rurę i komorę gazową,
  • zmieniono podziałkę z 800 m (jak w karabinku AK) na podziałkę do 1000 m (karabinek AKM).

Jednocześnie z AKM rozpoczęto produkcję wersji wyposażonej w kolbę składaną – AKMS. W następnych latach AKM stał się podstawową indywidualną bronią długą Armii Radzieckiej. Produkcję licencyjną tego karabinku uruchomiono w większości krajów Układu Warszawskiego (w Polsce w 1965 r. jako 7,62 mm karabinek AKM (AKMŁ) i AKMS (AKMSN)). W większości z nich powstały lokalne odmiany, często posiadające cechy zarówno AK, jak i AKM. AKM i jego odmiany należą do najbardziej rozpowszechnionych wersji karabinka Kałasznikowa. Od 1976 r. AKM zaczął być zastępowany w roli podstawowego karabinka Armii Radzieckiej przez AK-74 (zasilany małokalibrową amunicją 5,45 × 39 mm). Obecnie podstawowym karabinkiem Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej jest AK-74M (zmodernizowany AK-74), jednak karabinki AKM nadal pozostają na jej wyposażeniu.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • AKM – wersja podstawowa z kolbą stałą.
    • AKMS – wersja z kolbą składaną.
  • AKMP – wersja AKM z trytowymi źródłami światła na przyrządach celowniczych.
    • AKMSP – AKMP z kolbą składaną.
  • AKMŁ – wersja AKM z bocznym montażem przeznaczonym do montażu celownika noktowizyjnego i szczelinowym tłumikiem płomienia.
    • AKMSN – AKMŁ z kolbą składaną.
    • AKMŁP – AKMŁ z trytowymi źródłami światła.
      • AKMSNP – AKMŁP z kolbą składaną.
  • Radom-Hunter – produkowana w Radomiu samopowtarzalna wersja AKM na rynek cywilny.
  • STAM-99 – produkowana w Radomiu samopowtarzalna wersja AKMS dla agencji ochrony osób i mienia.

W oparciu o AKM skonstruowano również ręczny karabin maszynowy RPK.

Opis[edytuj | edytuj kod]

AKM jest bronią automatyczną (samoczynno-samopowtarzalną). Zasada działania oparta o odprowadzanie części gazów prochowych przez boczny otwór lufy (przewód skośny) łączący komorę gazową z przewodem lufy, z długim ruchem tłoka gazowego. AKM strzela z zamka zamkniętego. Zamek ryglowany przez obrót. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia pełni jednocześnie rolę bezpiecznika oraz osłonę komory zamkowej w pozycji zabezpieczonej.

AKM jest bronią zasilaną standardowo z magazynków 30-nabojowych. Możliwe jest również stosowanie magazynków o innej pojemności (na przykład 40 lub 75-nabojowych z RPK).

Lufa gwintowana (czterokrotny gwint lewoskrętny), w większości egzemplarzy zakończona urządzeniem wylotowym pełniącym rolę osłabiacza podrzutu.

AKM wyposażony jest w chwyt pistoletowy i łoże. Kolba stała (AKM) lub składana pod spód broni (AKMS). Przyrządy celownicze mechaniczne (celownik krzywkowy ze szczerbinką, nastawy do 1000 m).

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Powstał Koncern Kałasznikowa. Zakłady Iżmasz zmieniają nazwę (pol.). TVN24. [dostęp 2021-09-23].
  2. 7,62 mm Karabinek AKM. Opis i użytkowanie. Sposoby i zasady strzelania. Wydawnictwo MON, 1967, s. 127–128.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]