ARA San Juan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ARA „San Juan”
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ TR1700
Projekt IKL
Historia
Stocznia Nordseewerke
Początek budowy 16 marca 1982
Wodowanie 20 czerwca 1983
 Armada de la República Argentina
Wejście do służby 19 listopada 1985
Los okrętu zaginiony, uznany za utracony
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

2116 ton
2264 ton
Długość 66 m
Szerokość 7,3 metra
Zanurzenie testowe 300 metrów
Rodzaj kadłuba jednokadłubowy
Napęd
4 generatory Diesla MTU
1 silnik elektryczny
1 śruba (6600 KM)
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

15 węzłów
25 węzłów
Zasięg 12.000 Mm @ 8 w. (pow.).
460 Mm@ 6 w. (zan.)
Uzbrojenie
22 torped
Wyrzutnie torpedowe 6 × 533 mm
Załoga 26

ARA „San Juan” (S-42)argentyński okręt podwodny typu TR1700, zwodowany w czerwcu 1983 roku. Jednostka zaginęła na południowym Atlantyku w listopadzie 2017 roku, w związku z czym wszczęto międzynarodową operację poszukiwawczo-ratowniczą.

Historia[edytuj | edytuj kod]

„San Juan” to drugi z dwóch zamówionych w 1977 roku okrętów typu TR1700 – będącego powiększoną wersją jednostek typu 209 – zbudowanych w Niemczech dla argentyńskiej marynarki wojennej (kolejne cztery miały powstać w Argentynie)[1]. Budowę okrętu rozpoczęto 16 marca 1982 roku, zwodowano go 20 czerwca 1983 roku, po czym 19 listopada 1985 roku – przyjęto do służby[1].

Okręt przeszedł remonty w latach 2007 oraz 2014 - ostatni z nich miał przedłużyć czas operacyjnego użycia jednostki o 30 lat[2][3]. W następstwie utraty okrętu sędzia federalna Caleta Olivia, Marta Yáñez, wydała nakaz zabezpieczenia wszelkich dokumentów związanych z modernizacją znajdujących się w posiadaniu jej wykonawcy, przedsiębiorstwa CINAR-Tandanor[4].

Zaginięcie[edytuj | edytuj kod]

Okręt zaginął na południowym Atlantyku 15 listopada 2017 roku podczas rejsu do Mar del Plata[3]. Jego ostatnia znana pozycja to 46°44′S 60°08′W/-46,733333 -60,133333; okręt szedł wówczas z prędkością 5 węzłów kursem 15°[5]. Na pokładzie okrętu znajdowały się 44 osoby[6]. Jednostką dowodził capitán de fragata (komandor porucznik) Pedro Martín Fernández, w składzie załogi znajdowała się również pierwsza Argentynka służąca na pokładzie okrętu podwodnego – teniente de navío (kapitan) Eliana María Krawczyk, zajmująca stanowisko dowódcy działu uzbrojenia[7][8].

Władze argentyńskie rozpoczęły akcję poszukiwawczo-ratowniczą, do której zaangażowano okręty nawodne i lotnictwo, a wsparcia udzieliły także inne kraje, między innymi Stany Zjednoczone (samolot Lockheed P-3 Orion należący do NASA) i Wielka Brytania. Akcję skupiono na obszarze na wschód od Zatoki San Jorge, a następnie dalej na północ i wschód[6][9]. W początkowym okresie poszukiwania odbywały się w bardzo trudnych warunkach pogodowych[9].

17 listopada Argentyna skierowała do akcji ratowniczej wszystkie dostępne jednostki i ogłosiła, że przyjmie pomoc ze strony kolejnych państw[6]. W sobotę 18 listopada odebrano sygnały, które początkowo uznano za dowód, że „San Juan” jest na powierzchni i próbuje nawiązać łączność satelitarną z lądem, lecz ostatecznie okazało się, że sygnały te nie pochodziły z zaginionej jednostki[10][11].

20 listopada pojawiły się informacje, że amerykański samolot patrolowy P-8 Poseidon zaangażowany w akcję ratowniczą oraz dwa argentyńskie okręty nawodne wychwyciły odgłosy, które mogą pochodzić z okrętu podwodnego[11]. Wkrótce stwierdzono jednak, że odgłosy te nie pochodzą z „San Juana” i że są one najprawdopodobniej „dźwiękiem biologicznym”[12]. Fałszywymi tropami okazały się też flary dostrzeżone 21 listopada[9].

23 listopada okręt uznano za utracony, a rodziny marynarzy poinformowano o śmierci krewnych. Jako prawdopodobny moment jego utraty wskazano 15 listopada, krótko po wykryciu podwodnej eksplozji, która – jak oceniono – nastąpiła na pokładzie „San Juana”[13][14].

Uczestnicy akcji ratowniczej[edytuj | edytuj kod]

Dziennik Clarín podał następującą listę jedenastu państw trzecich biorących udział w akcji[15]:

Ponadto prezydent Rosji Władimir Putin zaproponował wsparcie akcji ratowniczej rosyjskim okrętem oceanograficznym[20].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Captain John Moore RN (red.): Jane’s Fighting Ships 1986-87. s. 10. ISBN 0-7106-0828-4.
  2. Eitan Abramovich, Carlos Reyes: Noises detected in Argentine sub search disappoint (ang.). AFP, 2 listopada 2017. [dostęp 2017-11-27].
  3. a b Tyler Rogoway: Frantic Search Underway For Missing Argentine Submarine (Updated) (ang.). thedrive.com, 17 listopada 2017. [dostęp 18 listopada 2017].
  4. Natasha Niebieskikwiat: Submarino ARA San Juan: la Justicia ordenó preservar todos los documentos de la reparación de media vida. clarin.com, 24 listopada 2017. [dostęp 24 listopada 2017].
  5. Buscan a un submarino argentino perdido a la altura de Puerto Madryn (hiszp.). infobae.com, 16 listopada 2017. [dostęp 18 listopada 2017].
  6. a b c Łukasz Golowanow: ARA San Juan wciąż poszukiwany. Pomagają Royal Navy i NASA. konflikty.pl, 18 listopada 2017. [dostęp 18 listopada 2017].
  7. Alan Soria Guadalupe: Eliana, la primera mujer submarinista a quien le dicen „la Reina de los mares”. lanacion.com.ar, 20 listopada 2017. [dostęp 21 listopada 2017].
  8. Matías Tercic: Se conocieron los nombres de 39 tripulantes del submarino ARA San Juan (hiszp.). infobae.com, 19 listopada 2017. [dostęp 19 listopada 2017].
  9. a b c d e Joseph Trevithick: Despite a String of False Reports, Time Is Running Out To Find Missing Argentine Sub (ang.). thedrive.com, 22 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  10. Tyler Rogoway: Missing Argentine Sub Supposedly Tried To Make Contact Seven Times On Saturday (ang.). thedrive.com, 19 listopada 2017. [dostęp 19 listopada 2017].
  11. a b Łukasz Golowanow: Poszukiwania ARA San Juan: jednak nie było prób łączności. konflikty.pl, 20 listopada 2017. [dostęp 20 listopada 2017].
  12. Federico Rivas Molina: La Armada argentina confirma que el ruido detectado no pertenece al submarino perdido (hiszp.). elpais.com, 21 listopada 2017. [dostęp 21 listopada 2017].
  13. Łukasz Golowanow: Poszukiwania ARA San Juan: już nie ma nadziei, okręt zatonął. konflikty.pl, 23 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  14. Padre de tripulante del ARA San Juan: „Ya nos confirmaron que están todos muertos” (hiszp.). t13.cl, 23 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  15. Últimas noticias del submarino ARA San Juan (hiszp.). clarin.com, 21 listopada 2017. [dostęp 21 listopada 2017].
  16. a b c Łukasz Golowanow: Poszukiwania San Juana: pogoda lepsza, czasu coraz mniej. konflikty.pl, 21 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  17. a b Ben Werner: U.S. Navy Unmanned Undersea Teams Now Underway As Part of Argentine Submarine Search (ang.). USNI.org, 22 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  18. Irene Valiente: Argentina busca el submarino ARA 'San Juan', desaparecido desde el miércoles. infodefensa.com, 17 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  19. Łukasz Golowanow: ARA San Juan: Voyager w Argentynie i skandaliczne słowa polityka. konflikty.pl, 22 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].
  20. Natasha Niebieskikwiat: Submarino ARA San Juan: Macri habló con Putin y Rusia se suma a la búsqueda (hiszp.). clarin.com, 22 listopada 2017. [dostęp 23 listopada 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). ABC-CLIO, marzec 2007, s. 331. ISBN 1-85109-563-2.