ASALA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tajna Ormiańska Armia dla Wyzwolenia Armenii
ASALA logo.png
Lider Hagop Hagopian
Data założenia 1975
Ideologia polityczna leninizm
nacjonalizm

ASALATajna Ormiańska Armia dla Wyzwolenia Armenii (or: Հայաստանի ազատագրութեան հայ գաղտնի բանակ, ang: Armenian Secret Army for the Liberation of Armenia) – organizacja partyzancka działająca w latach 1975-1986.

Została powołana przez ormiańską diasporę w Libanie. Celem jej ataków były placówki dyplomatyczne Turcji. Główną intencją tego zbrojnego ugrupowania było, poprzez zamachy bombowe, zmuszenie rządu w Ankarze do uznania odpowiedzialności za dokonane ludobójstwa Ormian, wypłacenie odszkodowania i cesji terytorialnych na rzecz Armenii.

ASALA została wpisana na listę organizacji terrorystycznych przez rząd USA w 1980 roku.

Znana też pod nazwą: Organizacja 3 Października.

Podłoże ideologiczne[edytuj]

Twórcy organizacji czerpali ze skrajnych prądów ideowych: marksizmu-leninizmu[1]. W 1981 roku organizacja wydała ośmiopunktowy manifest.

Działalność[edytuj]

ASALA attacks map.png

Zbrojną komórkę ASALA założyli w 1975 r. w Bejrucie podczas libańskiej wojny domowej Hagop Hagopian i Kework Ajemian. Obaj byli sympatykami walki Palestyńczyków przeciwko Izraelowi. Ormianie, którzy wstępowali do organizacji rekrutowali się z libańskiej diaspory w tym kraju. Najczęściej byli to potomkowie tych, którzy ocaleli i znaleźli schronienie w Libanie po rzezi Ormian z okresu I wojny światowej. ASALA skupiła się na atakowaniu tureckich dyplomatów i polityków w USA, Europie i Bliskim Wschodzie. Pierwszy udany atak nastąpił 22 października 1975 w Wiedniu na Danişa Tunalıgila. Obozy szkoleniowe ASALi znajdowały się w ogarniętym wojną domową Libanie[1]. W tej dziedzinie dużą pomoc uzyskała od Organizacji Wyzwolenia Palestyny. Ugrupowanie było również popierane przez rząd Libii Mu'ammara al-Kaddafiego[2][3][4]. ASALA odpowiedzialna jest za śmierć 36 tureckich dyplomatów.

Przypisy

  1. a b Global Security
  2. Blundy, David; Lycett, Andrew (1987). Qaddafi and the Libyan Revolution. Boston and Toronto: Little Brown & Co. ISBN 978-0-316-10042-7.
  3. Kawczynski, Daniel (2011). Seeking Gaddafi: Libya, the West and the Arab Spring. Biteback. ISBN 978-1-84954-148-0.
  4. Bruce St. John, Ronald (2012). Libya: From Colony to Revolution (revised edition). Oxford: Oneworld. ISBN 978-1-85168-919-4.