Specjalizowany układ scalony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z ASIC)
Skocz do: nawigacja, szukaj
A tray of application-specific integrated circuit (ASIC) chips.
Płytka ze specjalizowanymi układami scalonymi

Specjalizowany układ scalony, ASIC (od ang. application-specific integrated circuit) – układ scalony zaprojektowany do realizacji z góry określonego zadania.

Największą zaletą specjalizowanego układu scalonego jest to, że zastępuje cały zestaw układów ogólnego przeznaczenia, przez co jest mniejszy, tańszy, szybszy, bardziej niezawodny, zużywa mniej energii oraz wykonuje nowe funkcje zgodnie z pomysłem projektanta. Dodatkowo, przez użycie pojedynczego chipu, obniża się koszty projektowania, testowania, produkcji i montażu płytki drukowanej. Układ, który w jednej obudowie mieści kompletną funkcjonalność urządzenia, nazywa się SoC.

Wadą specjalizowanych układów scalonych jest wysoki koszt opracowania i, co za tym idzie, wysoki koszt jednostkowy przy niewielkiej produkcji, a także mniejsza uniwersalność w porównaniu do mikroprocesorów oraz długi czas projektowania. Do budowy prototypów ASIC, jak również przy produkcji małoseryjnej, stosuje się najczęściej technologię FPGA.

Układy tego typu są powszechnie stosowane, najczęściej jako:

  • układy sterujące komputerów
  • układy sterujące telefonów komórkowych
  • układy szyfrujące i deszyfrujące
  • układy szybkiego cyfrowego przetwarzania sygnałów analogowych (np. DSP)
  • układy przetwarzania obrazu i dźwięku.