AZART

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbiorcza instalacja antenowa do odbioru radia i telewizji

AZART (Abonencki Zestaw Anten Radiowo-Telewizyjnych lub Abonencka Zbiorcza Antena Radiowo-Telewizyjna), instalacja zbiorcza – system dystrybucji sygnału radia i telewizji w budynkach, gdzie używanych jest wiele odbiorników. Rozpowszechniony jest w szczególności w blokach mieszkalnych, dawniej również w szkołach.

AZART zdobył dużą popularność i był silnie rozwijany pod koniec XX wieku. Na dachu budynku montowano instalację antenową do odbioru programów TVP1 i TVP2 (później regionalnych TVP i prywatnych), nadawanych w paśmie VHF lub UHF, oraz radia UKF z lokalnych nadajników. Sygnał był wzmacniany, w większości przypadków przenoszony na częstotliwości pasma VHF oraz rozprowadzany do gniazd antenowych w mieszkaniach.

Po pojawieniu się telewizji kablowych, w przypadku wielu instalacji tego typu zaprzestano ich konserwacji. Obecnie są one w złym stanie technicznym lub zostały zlikwidowane. W innych przypadkach sieci AZART-u zostały podłączone do infrastruktury operatorów kablowych i udostępniono w nich pakiety zawierające kanały, które można odebrać za pomocą telewizji naziemnej.

Ze względu na zastosowane przemienniki kanałowe, wiele AZART-ów wymaga obecnie modernizacji, aby umożliwić odbiór cyfrowej telewizji naziemnej, która od lipca 2013 w pełni zastąpiła naziemną telewizję analogową.

Współczesne instalacje zbiorcze buduje się w oparciu o multiswitche, które umożliwiają również wprowadzenie sygnału telewizji satelitarnej.