Abakus (architektura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Abakus kolumny romańskiej
Schemat porządku jońskiego
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło abakus w Wikisłowniku

Abakus (gr. ábaks, łac. abacus) – czworoboczna płyta będąca najwyższą częścią głowicy kolumny, pośrednicząca wraz z nią w przenoszeniu ciężaru belkowania na trzon kolumny.

W porządku doryckim i toskańskim płytka jest kwadratowa i oparta na echinusie, w jońskim i korynckim ma kształt prostokąta o zdobionych i zaokrąglonych krawędziach. W porządku doryckim abakus w połączeniu z echinusem tworzy właściwą głowicę[1]. Na abakusie spoczywa najniższa część belkowania, czyli architraw.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Witold Szolginia: Architektura i Budownictwo, Ilustrowana Encyklopedia dla Wszystkich. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo Techniczne, 1975.
Wikimedia Commons