Abiturient

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abiturient – osoba, która ukończyła pewien etap edukacji w jednostce organizacyjnej (placówce oświaty) wchodzącej w skład systemu oświaty, jednak nie uzyskała dyplomu, w odróżnieniu od absolwenta, który dyplom posiada.

Według Kopalińskiego abiturient to uczeń kończący szkołę średnią; maturzysta[1], czyli osoba mająca przystąpić do matury.

Abiturient szkoły średniej posiada wykształcenie średnie[2] a różnica między nim a absolwentem szkoły średniej jest jedynie formalna i bierze się z oczekiwania na wydanie świadectwa, które zwykle następuje po okresie egzaminów maturalnych, niezależnie od tego czy abiturient je zdawał. Zdanie egzaminu maturalnego umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości[3], które jest rzeczą dodatkową w stosunku do wykształcenia średniego.

- śrdw. łac. abituriens, dopełniacz abiturientis – mający odejść z łac. abitus – odjazd, oddalenie się[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Kopaliński Kopaliński: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", 1990, s. 11, seria: wyd. XX. ISBN 83-214-0790-0.
  2. Dz.U. z 2019 r. poz. 1148 Art. 20 ust. 4
  3. Dz.U. z 2019 r. poz. 1148 Art. 19 ust. 2 pkt 2, 3 i 5