Ablacja (astronomia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ablacja (ang. ablation) – usuwanie warstw powierzchniowych materiału poprzez jego topnienie i sublimację. Jest zjawiskiem wywoływanym przez tarcie i siły oporu atmosfery.

Ablacja występuje, lub jest celowo wykorzystywana, przy:

  • przejściu meteoroidu przez atmosferę,
  • usuwaniu materiału powierzchniowego (tzw. osłony ablacyjnej) w komorze zapłonowej silników rakietowych lub osłony termicznej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę (lub inny gęsty gazowy ośrodek, tj. pył kosmiczny, warkocz komety). W tychże zastosowaniach praktycznych, ablacji ulega materiał specjalnie do tego przeznaczony. Odparowanie materiału służy chłodzeniu komory lub statku przed wysoką temperaturą wywoływaną przez spalanie paliwa albo tarcie.