Aborcja w Finlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Aborcja w Finlandii była bezwzględnie zakazana do 1950 roku. Wtedy to zalegalizowano ją w trzech przypadkach: gdy ciąża zagraża życiu bądź zdrowiu matki, powstała w wyniku przestępstwa lub gdy dziecko poczęte jest ciężko upośledzone. Przepisy te były z biegiem lat interpretowane coraz bardziej liberalnie[1]. W 1970 roku przyjęto ustawę legalizującą przerywanie ciąży w następujących przypadkach:

  1. ciąża zagraża życiu bądź zdrowiu matki,
  2. matka ma już co najmniej czwórkę dzieci, bądź też ma mniej niż 17 lub więcej niż 40 lat,
  3. choroba lub inna poważna przyczyna znacząco ogranicza zdolność jednego z rodziców do opieki nad dzieckiem,
  4. dziecko poczęte jest ciężko upośledzone,
  5. ciąża jest wynikiem przestępstwa,
  6. poród i opieka nad dzieckiem stanowią zbyt duży wysiłek dla matki biorąc pod uwagę jej obecne i przyszłe warunki życiowe[2].

z wyjątkiem poważnych względów medycznych i eugenicznych przerwanie ciąży można przeprowadzić jedynie w pierwszych dwunastu tygodniach ciąży. Liczba aborcji wykonywanych w Finlandii[1] jest mniejsza niż w innych państwach skandynawskich[3][4][5] z uwagi na większą restrykcyjność przepisów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Historical abortion statistics, Finland, www.johnstonsarchive.net [dostęp 2017-11-21].
  2. BBC News - Europe's abortion rules, news.bbc.co.uk [dostęp 2017-11-21] (ang.).
  3. Historical abortion statistics, Sweden, www.johnstonsarchive.net [dostęp 2017-11-21].
  4. Historical abortion statistics, Norway, www.johnstonsarchive.net [dostęp 2017-11-21].
  5. Historical abortion statistics, Denmark, www.johnstonsarchive.net [dostęp 2017-11-21].