Abraham van Beyeren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Martwa natura (ok. 1655), Mauritshuis Haga
Martwa natura z Pronkbekerem (ok. 1660), Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Poznaniu
Martwa natura z rybami (ok. 1650), Gemaeldegalerie Drezno

Abraham Hendrikszoon van Beyeren lub Beijeren (ur. w 1620 lub 1621 w Hadze, zm. w marcu 1690 w Overschie) – holenderski malarz martwych natur.

Urodził się w Hadze jako syn Hendrika Gilliszoona van Beijeren. W kwietniu 1639 w Lejdzie ożenił się z Emerentią Staecke. Jego drugą żoną była Anna van den Queborn, którą poślubił w lutym 1647 w Hadze.

W 1640 został członkiem cechu malarzy w Hadze. W 1656 był współzałożycielem bractwa Pictura. W latach 1657-63 był mistrzem w Delft. W 1671 był czynny w Amsterdamie i Alkmaarze, w latach 1675-77 w Goudzie, od 1677 w Overschie. Prawdopodobnie był uczniem swego szwagra Pietera de Puttera. Wyraźny wpływ wywarł na niego Jan Davidsz. de Heem oraz malarze flamandzcy: Alexander Adriaenssen i Frans Snyders.

Malował stragany z rybami i skorupiakami, ryby na wybrzeżach, owoce i kwiaty, śniadania oraz widoki morza. Zasłynął przede wszystkim jako malarz ryb.

Wybrane dzieła[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001. ​ISBN 83-221-0686-6​.