Abraham van Beyeren

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Abraham van Beyeren
Imię i nazwisko Abraham Hendrikszoon van Beyeren
Data i miejsce urodzenia 1620 lub 1621
Haga
Data i miejsce śmierci marzec 1690
Overschie k. Rotterdamu
Narodowość holenderska
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka barok
Martwa natura (ok. 1655), Mauritshuis Haga
Martwa natura z Pronkbekerem (ok. 1660), Galeria Malarstwa i Rzeźby Muzeum Narodowego w Poznaniu
Martwa natura z rybami (ok. 1650), Gemaeldegalerie Drezno

Abraham Hendrikszoon van Beyeren lub Beijeren (ur. w 1620 lub 1621 w Hadze, zm. w marcu 1690 w Overschie koło Rotterdamu)[1][2]holenderski malarz okresu baroku, uważany za jednego z najwybitniejszych malarzy martwej natury[3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Hadze jako syn Hendrika Gilliszoona van Beijeren. W kwietniu 1639 w Lejdzie ożenił się z Emerentią Staecke. Jego drugą żoną była Anna van den Queborn, którą poślubił w lutym 1647 w Hadze[1].

W 1640 został członkiem cechu malarzy w Hadze. W 1656 był współzałożycielem Confrerie Pictura. W latach 1657–1963 działał w Delfcie, w latach 1663–1669 w Hadze, od 1669 do 1674 w Amsterdamie, od 1674 przez rok w Alkmaarze, w latach 1675–1677 w Goudzie, a od 1677 do śmierci w Overschie[1][2].

W 1636 był uczniem Tymana Crachta[1]. Wyraźny wpływ na jego twórczość wywarł Jan van Goyen (wczesne pejzaże morskie), jego szwagier Pieter de Putter (wczesne martwe natury z rybami), Jan Davidszoon de Heem (martwe natury vanitas)[1] oraz malarze flamandzcy: Frans Snyders i Alexander Adriaenssen, którego martwe natury z rybami były czasem mylone z obrazami Beyerena[4].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Początkowo specjalizował się w martwych naturach z rybami, ale około połowy XVII wieku zaczął malować wystawne stoły bankietowe zastawione srebrnymi i złotymi naczyniami, weneckim szkłem, wybornymi owocami i drogimi obrusami z adamaszku, satyny i aksamitu. Prace tego rodzaju, w których rywalizował z nim mógł jedynie Willem Kalf, dawały mu możliwość zademonstrowania swojej umiejętności w ukazywaniu gry świateł na powierzchniach malowanych przedmiotów oraz bogactwa formy i barwy w pełnej przepychu kompozycji[3][5].

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Abraham van Beijeren, RKD – Netherlands Institute for Art History [dostęp 2021-06-05] (ang. • niderl.).
  2. a b Lothar Altmann (red.), Leksykon malarstwa i grafiki, Warszawa: Arkady, 2012, s. 61, ISBN 978-83-213-4729-5 (pol.).
  3. a b Ian Chilvers, Harold Osborne (red.), Oxford Dictionary of Art, Oxford University Press, 1994, s. 54, ISBN 0-19-866133-9 (ang.).
  4. Damian Brenninkmeyer, Alexander Adriaenssen, Dorotheum [dostęp 2021-06-05] (ang. • niem. • wł. • cz. • ros. • chiń.).
  5. Herbert Edward Read, Nikos Stangos (red.), The Thames & Hudson Dictionary of Art and Artists, Londyn: Thames & Hudson, 1994, ISBN 978-0-500-20274-6 (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wyd. Naukowe PWN, 2001. ​ISBN 83-221-0686-6​.