Abwehrflammenwerfer 42

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Abwehrflammenwerfer 42
German static flamethrower mine.jpg
Amerykański żołnierz ze zdobycznym miotaczem ognia Abwehrflammenwerfer 42
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Rodzaj Stacjonarny miotacz ognia
Dane techniczne
Wymiary
Wysokość 53 centymetry
Masa
broni 50 kilogramów
Inne
Zasięg maks. 25–30 metrów

Abwehrflammenwerfer 42niemiecki stacjonarny fugasowy miotacz ognia z okresu II wojny światowej. Niemcy po doświadczeniach z pierwszych miesięcy operacji Barbarossa postanowili skopiować od Sowietów koncepcję zastosowaną w stacjonarnym radzieckim miotaczu ognia FOG-1.

Opis[edytuj]

Miotacz o kształcie dużego zbiornika cylindrycznego zakopywano w ziemi na przedpolu bronionej pozycji – nad poziom gruntu wystawała tylko dysza i gniazdo pironaboju (średnica 67 milimetrów, wysokość 25 centymetrów). Po zainicjowaniu zapalarką elektryczną pironaboju mieszczącego ładunek czarnego prochu w ciągu 1,5 sekundy następował wyrzut płonącej mieszanki w kierunku nieprzyjaciela.

Abwehrflammenwerfer 42 stosowano na polach minowych, przy skrzyżowaniach ważnych dróg, do obrony plaż i rejonów umocnionych.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj]

  • Masa całkowita: 50 kilogramów
  • Wysokość zbiornika: 53 centymetry
  • Pojemność zbiornika: 29,5 litra
  • Długość dyszy: 50 centymetrów
  • Donośność: 25–30 metrów

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]