Achoris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bezgłowa statua faraona Achorisa, Museum of Fine Arts, Boston.
Achoris
ilustracja
faraon Egiptu
Okres od 390 p.n.e. (?)
do 380 p.n.e. (?)
Dane biograficzne
Dynastia XXIX dynastia
Ojciec Neferites I (?)
Dzieci Neferites II

Achorisfaraon, władca starożytnego Egiptu. Panował prawdopodobnie w latach 390-380 p.n.e. Faraon z XXIX dynastii, najwybitniejszy władca z tej dynastii. Prawdopodobnie syn Neferitesa I i ojciec Neferitesa II.

Po śmierci Neferitesa I i walkach o sukcesję objął władzę w 392 p.n.e. Cała jego polityka wewnętrzna i zagraniczna była ukierunkowana na organizację obrony Egiptu przed perskim najeźdzcą. Achoris stworzył armię ateńskich najemników pod wodzą Chabriasa i flotę wojenną. Zawierał liczne przymierza skierowane przeciwko Persji - z wygnanym władcą Cypru Ewagorasem z Salaminy, z greckimi miastami Azji Mniejszej, kartagińskimi Barkidami, a w 389 p.n.e.[1] z Atenami.

W 387 p.n.e. udało się Ewagorasowi zdobyć Cypr, ale już w następnym roku sojusznicy opuścili Achorisa i Ewagorasa, zawierając separatystyczny pokój z Persją. Zwolnione z działań w Azji Mniejszej i Grecji siły perskie uderzyły na Egipt w następnym roku, ale zostały odparte przez Achorisa. W tym czasie Ewagoras zdobył Tyr i osiadł w Cylicji. Persowie odzyskali utracone na rzecz Ewagorasa ziemie w latach 381-380 p.n.e. Tuż przed upadkiem Cypru w 380 p.n.e., po którym Egipt musiał sam stawiać czoła Persji, Achoris zmarł.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Thomas Schneider: Leksykon Faraonów. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwa Naukowe PWN SA, 2001, s. 43. ISBN 83-01-13479-8.