Aconcagua

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aconcagua
Aconcagua
Państwo  Argentyna
Pasmo Andy, Kordyliery
Wysokość 6960,8[1] m n.p.m.
Wybitność 6960,8 m
Pierwsze wejście 14 stycznia 1897
Matthias Zurbriggen
Położenie na mapie prowincji Mendoza
Mapa lokalizacyjna prowincji Mendoza
Aconcagua
Aconcagua
Położenie na mapie Argentyny
Mapa lokalizacyjna Argentyny
Aconcagua
Aconcagua
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Aconcagua
Aconcagua
Ziemia 32°39′20″S 70°00′57″W/-32,655556 -70,015833

Aconcagua, Cerro Aconcagua (w języku keczua: AcconcahuacKamienny Strażnik) – najwyższy szczyt Andów, Ameryki Południowej oraz całej Ameryki (także półkul zachodniej i południowej) o wysokości 6961 m n.p.m. Leży w Andach Południowych, w Kordylierze Głównej, na obszarze Argentyny, nieco ponad 110 km na północny zachód od miasta Mendoza. Aconcagua tworzy rozległy masyw (o długości 60 km), zbudowany głównie z granitów, pochodzenia wulkanicznego. Jest pokryty wiecznymi śniegami i lodowcami, z których 7 spływa na wysokość 3900 m n.p.m.

Odkrycie na grani szkieletu gwanako andyjskiego wywołało spekulację, że zwierzę mogło być złożone w ofierze przez Inków, byliby oni wówczas pierwszymi zdobywcami szczytu. Pierwsze udokumentowane wejście należy do Szwajcara Matthiasa Zurbriggena 14 stycznia 1897. W 1934 pierwsza polska wyprawa andyjska (Stefan Daszyński, Konstanty Narkiewicz-Jodko, Stefan Osiecki, Wiktor Ostrowski) wytyczyła nową drogę od strony wschodniej przez lodowiec, nazwany później Lodowcem Polaków. Polska alpinistka Wanda Rutkiewicz pokonała ścianę południowego szczytu Aconcagui w roku 1985.

W 1954 Francuzi Adrien Dagory, Edmond Denis, Pierre Lesueur, Guy Poulet, René Ferlet oraz przewodnicy Lucien Berardini i Robert Paragot poprowadzili drogę na ścianie południowej o wysokości 2500 m, przeciętej dwiema barierami wiszących seraków. Do dziś droga francuska doczekała się kilku wariantów. Ekstremalnie trudna droga słoweńska wiedzie lewą stroną południowej ściany, została ona wytyczona w 1982 roku przez Z. Gantara, P. Podgornika i I. Tejca. W 1988 inni Słoweńcy S. Svetičič i M. Romih poprowadzili prostą i niebezpieczną drogę wiodącą przez seraki, nazwaną Ruletką. W 1991 Austriak Bubendorfer przeszedł samotnie całą drogę francuską w 15 godzin.

Z uwagi na specyficzne warunki atmosferyczne uważany za kluczowy etap treningu przed atakiem na Mount Everest. Z uwagi na stosunkowo łatwe wejście jest celem licznych wypraw alpinistycznych, w większości komercyjnych. Punktem wypadowym jest Punte del Inca, a leżący o 3 dni marszu od miejscowości obóz bazowy Plaza Argentina położony jest na wysokości 4200 m n.p.m..

16 stycznia 2013 portugalski ultramaratończyk Carlos Sá ustanowił rekord szybkości we wspinaczce na Aconcaguę. Startując o godz. 5:20 z granicy Regionalnego Parku Aconcagui w Dolinie Horcones na szczycie stanął o 17:00, a z powrotem na granicy parku był o 20:32, co oznacza, że prawie 81-kilometrową trasę "drogą normalną" pokonał w ciągu 15 godzin i 42 minut. Wyprawa została poprzedzona odpowiednią aklimatyzacją rozpoczętą pod koniec grudnia.

Jako najwyższy szczyt Ameryki Południowej wchodzi w skład tzw. Korony Ziemi.

Od 2010 roku w obozie bazowym znajduje się najwyższa galeria sztuki współczesnej "Nautilus", w której swoje obrazy wystawia argentyński malarz Miguel Doura.

W obozie bazowym znajduje się kamera, z której obraz jest na żywo transmitowany w internecie[2]. Jest to trzecia w kolejności najwyżej położona kamera na świecie.

Przypisy

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]