Acrocephalus (ptak)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Acrocephalus[1]
J.A. Naumann & J.F. Naumann, 1811[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – trzciniak wschodni (A. orientalis)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Acrocephalus
Typ nomenklatoryczny

Turdus arundinaceus Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Acrocephalusrodzaj ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji, Afryce, Australii i na wyspach Oceanii[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 12–20 cm; masa ciała 7–35,9 g[5].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Acrocephalus: gr. ακρος akros – najwyższy, od ακη akē – punkt; -κεφαλος -kephalos – -głowy, od κεφαλη kephalē – głowa[6].
  • Amnicola: łac. amnicola – mieszkać nad rzeką, od amnis – rzeka; -cola – mieszkaniec, od colere – zamieszkiwać[7]. Gatunek typowy: Sylvia melanopogon Temminck, 1823.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Acrocephalus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.A. Naumann & J.F. Naumann: Naturgeschichte der Land- und Wasser-Vögel des nördlichen Deutschlands und angränzender Länder: nach eignen Erfahrungen entworfen, und nach dem Leben gezeichnet. Köthen: 1811, s. 199. (niem.)
  3. J.-J.Z. Gerbe: Genre CXII: Amnicole – Amnicola Z. Gerbe. W: C.D. Degland & J.-J.Z. Gerbe: Ornithologie européenne, ou, Catalogue descriptif, analytique et raisonné des oiseaux observés en Europe. Wyd. 2e éd., entièrement ref.. T. 1. Paris: J.B. Baillière, 1867, s. 526. (fr.)
  4. F. Gill, D. Donsker (red.): Bushtits, leaf warblers, reed warblers (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-12-05].
  5. F. Bairlein, P. Alström, R. Aymí, P. Clement, A. Dyrcz, G. Gargallo, F. Hawkins, S. Madge, D. Pearson, L. Svensson: Family Sylviidae (Old World Warblers). W: J. del Hoyo, A. Elliott, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. 11: Old World Flycatchers to Old World Warblers. Barcelona: Lynx Edicions, 2006, s. 616-635. ISBN 84-96553-06-X. (ang.)
  6. Jobling 2017 ↓, s. Acrocephalus.
  7. Jobling 2017 ↓, s. Amnicola.
  8. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Acrocephalidae Salvin, 1882 - trzciniaki - Brush, reed and swamp warblers (wersja: 2019-04-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-12-05].
  9. a b c d A. Cibois, J.-C. Thibault & E. Pasquet. Systematics of the extinct reed warblers Acrocephalus of the Society Islands of eastern Polynesia. „Ibis”. 150 (2), s. 365-376, 2008. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2008.00800.x (ang.). 
  10. a b c d A. Cibois, J.-Cl. Thibault, P. Raust & E. Pasquet. Systematics of the reed-warblers of the Tuamotu Archipelago, eastern Polynesia. „Emu”. 111 (2), s. 139-147, 2011. DOI: 10.1071/MU10039 (ang.). 
  11. a b c d e f g h i A. Cibois, Jo.S. Beadell, Ga.R. Graves, E. Pasquet, B. Slikas, S.A. Sonsthagen, J.C. Thibault & R.C. Fleischer. Charting the course of reed-warblers across the Pacific islands. „Journal of Biogeography”. 38 (10), s. 1963–1975, 2011. DOI: 10.1111/j.1365-2699.2011.02542.x (ang.). 
  12. A. Cibois, J.-C. Thibault & E. Pasquet. Uniform phenotype conceals double colonization by reed-warblers of a remote Pacific archipelago. „Journal of Biogeography”. 34 (7), s. 1150–1166, 2007. DOI: 10.1111/j.1365-2699.2007.01703.x (ang.). 
  13. A. Cibois, J.-C. Thibault & E. Pasquet. Influence of quaternary sea-level variations on a land bird endemic to Pacific atolls. „Proceedings the Royal of Society B”. 277 (1699), s. 3445-3451, 2010. DOI: 10.1098/rspb.2010.0846 (ang.). 
  14. T. Saitoh, A. Cibois, S. Kobayashi, E. Pasquet & J.-C. Thibault. The complex systematics of the Acrocephalus of the Mariana Islands, western Pacific. „Emu”. 112 (4), s. 343-349, 2012. DOI: 10.1071/MU12012 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]