Ad-Dajr al-Bahri
I) Świątynia Mentuhotepa II
II) Świątynia Totmesa III
III) Świątynia Hatszepsut
1) Bab el-Hosan
2) Westybul wewnętrzny
3) Taras z kolumnadą
4) Tumulus
5) Sala hypostylowa
6) Sanktuarium
7) Dziedziniec
8) Pierwszy portyk
9) Pierwszy taras
10) Drugi portyk
11) Kaplica Hathor
12) Kaplica Anubisa
13) Dziedziniec
14) Sanktuarium Amona
15) Świątynia solarna
16) Sanktuarium Hatszepsut i Totmesa I
Ad-Dajr al-Bahri lub Deir el-Bahari[1] (arab. الدير البحري, dosł. „Klasztor Północny”) – stanowisko archeologiczne w Górnym Egipcie, położone na zachodnim brzegu Nilu, naprzeciw Karnaku, w zakolu skalnym u podnóża urwiska płaskowyżu Pustyni Libijskiej. Na południe od stanowiska wznosi się Góra Północna, uważana za najświętsze wzniesienie regionu tebańskiego. Obszar ten charakteryzuje się wyjątkowo gorącym i suchym klimatem.
Na terenie Ad-Dajr al-Bahri znajdują się liczne zabytki starożytnej architektury egipskiej, m.in. świątynia Hatszepsut, świątynia grobowa Mentuhotepa II oraz świątynia Totmesa III. W sąsiedniej dolinie zlokalizowano tzw. Skrytkę DB-320, w której złożono mumie władców z XVII, XVIII, XIX i XX dynastii, w tym m.in. Totmesa II, Amenhotepa I, Setiego I i Ramzesa II.
W obrębie świątyni Hatszepsut znajdują się również starsze grobowce, m.in. królowych Neferu i Meryt-Amon. Pod dziedzińcem tej świątyni został pochowany jej architekt i budowniczy – Senenmut.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Polskie egzonimy przyjęte na 128. posiedzeniu KSNG. Ad-Dajr al-Bahri jest egzonimem głównym, natomiast Deir el-Bahari uznaje się za wariantowy.
