Ad Cantica canticorum verto me

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ad Cantica canticorum verto mepoemat z XV wieku w języku łacińskim autorstwa Władysława z Gielniowa, nawiązujący do Pieśni nad pieśniami.

Utwór ma formę abecedariusza. Stanowi rodzaj komentarza do Pieśni nad pieśniami. Poeta parafrazuje z nim kolejne wersy księgi biblijnej, podając wykładnię sensów ukrytych pod obrazami poetyckimi oryginału. Metoda ta nawiązuje do tradycji egzegezy biblijnej. Pod sensum literalis (sensem dosłownym), opowiadającym o miłości Oblubienicy do Oblubieńca, odnajdywany jest sensum allegoricus (znaczenie alegoryczne), mówiące o emocjonalnym związku Kościoła chrześcijańskiego (Oblubienica) z Chrystusem (Oblubieniec). Wykładnia taka była często stosowana przez średniowiecznych egzegetów, zaś Pieśń nad pieśniami była często komentowana w tej epoce.

Rękopis utworu przechowywany jest w Bibliotece Narodowej w Warszawie. Tytuł utworu spotykany w opracowaniach pochodzi od incipitu Ad Cantica canticorum verto me, nam dulcor horum…

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Teresa Michałowska: Literatura polskiego średniowiecza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 6. ISBN 978-83-01-16675-5.