Ada Sari

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ada Sari
Ilustracja
Ada Sari
Imię i nazwisko Jadwiga Szayer
Data i miejsce urodzenia 29 czerwca 1886
Wadowice
Data i miejsce śmierci 12 lipca 1968
Aleksandrów Kujawski
Typ głosu sopran koloraturowy
Gatunki opera
Zawód śpiewaczka, pedagog
Tablica pamiątkowa na domu Ady Sari w Starym Sączu

Ada Sari, właściwie Jadwiga Szayer, (ur. 29 czerwca 1886 w Wadowicach[1], zm. 12 lipca 1968 w Aleksandrowie Kujawskim[a]) – polska śpiewaczka operowa, sopran koloraturowy, aktorka, pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką adwokata Edwarda Szayera i Franciszki z Chybińskich. Gdy miała trzy lata, jej ojciec przeniósł się wraz z rodziną do Starego Sącza, gdzie otworzył kancelarię adwokacką, a wkrótce został burmistrzem i pełnił tę funkcję przez siedemnaście lat.

Jadwiga Szayer po ukończeniu podstawowej edukacji studiowała muzykę i śpiew w Cieszynie i Krakowie. W 1905 została przyjęta do Prywatnej Szkoły Muzycznej hrabiny Pizzamano w Wiedniu. Kolejne lata to dalsze studia wokalne w Mediolanie. Występowała w teatrze w Rzymie, a następnie na największych scenach operowych świata (La Scala w Mediolanie, Carnegie Hall w Nowym Jorku), podobnie jak jej przyjaciółka Stanisława Zawadzka. Odbyła tournée po świecie. Miała repertuar złożony z najwybitniejszych oper świata. Śpiewała największe partie koloraturowe.

W czasie drugiej wojny światowej mieszkała w Warszawie i poświęcała się pracy pedagogicznej. Jej uczennicami były Halina Mickiewiczówna de Larzac, Bogna Sokorska, Urszula Trawińska-Moroz, Nina Stano, Maria Fołtyn, Zdzisława Donat, Lidia Kłobucka. Po wojnie na krótko wróciła na scenę operową, ale przede wszystkim uczyła młodych, najpierw w Konserwatorium Krakowskim, a później w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.

Została pochowana na warszawskich Powązkach w Alei Zasłużonych.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Od 1985 w Nowym Sączu odbywa się Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari, którego organizatorem jest Małopolskie Centrum Kultury „Sokół”.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła jako miejsce śmierci błędnie podają Ciechocinek[1][2], gdzie przebywała na kuracji i skąd z powodu zawału serca przewieziono ją do szpitala w Aleksandrowie Kujawskim, w którym po kilku dniach zmarła[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Ada Sari. Encyklopedia teatru polskiego.
  2. Dariusz Zaborek, Rozmowa z Bogusławem Kaczyńskim, polityka.pl, 3 lutego 2009.
  3. Wacław Panek, Ada Sari – legenda naszej współczesności, maestro.net.pl, s. 57 i 58.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]