Adagio for Strings

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adagio for Strings
Utwór Samuela Barbera
z albumu String Quartet in B minor, Op. 11
Wydany 1936
Gatunek muzyka poważna
Twórca Samuel Barber

Adagio for Strings – utwór Samuela Barbera, napisany na orkiestrę smyczkową, oparty na drugiej, wolnej części Kwartetu smyczkowego b-moll op. 11 (String Quartet in B minor, Op. 11) i zaaranżowany na większy zespół[1][2]. Uważany za najbardziej popularny utwór Barbera[1][2].

Adagio for Strings zostało ukończone w 1936 roku w Rzymie[1][2]. Utwór został wykonany po raz pierwszy 5 listopada 1938 roku przez NBC Symphony Orchestra, w audycji radiowej radia Studio 8H w Rockefeller Center w Nowym Jorku z udziałem zaproszonej publiczności[3]. Dyrygentem był Arturo Toscanini[1].

Utwór został w ankiecie BBC wybrany najsmutniejszym utworem w historii[2]. Adagio było wykonywane m.in. podczas ceremonii pogrzebowych Franklina D. Roosevelta, Johna F. Kennedy'ego, Alberta Einsteina[2] i po wydarzeniach 11 września 2001[1]. Utwór był również grany 9 stycznia 2015 roku przez około 150 skrzypków na Trafalgar Square po zamachu terrorystycznym na redakcję Charlie Hebdo[4].

Adagio trwa około 10 minut[2]. Tempo utworu jest wolne (adagio), a elegijne tematy przeplatają się ze sobą ze zmienną dynamiką[2]. Utwór kończy się w sposób otwarty i nie powraca do toniki[2].

Adagio Barbera jest często wykorzystywane przez innych muzyków: jedną z popularnych wersji jest wykonanie Tiësto ("Adagio for Strings"). Stanowiło też część ściezki dźwiękowej filmów, np. Plutonu i Człowieka słonia[1]; można go też usłyszeć na ścieżce dźwiękowej gry komputerowej Homeworld[5]. Również sam kompozytor na podstawie Adagio napisał w 1976 kompozycję chóralną na osiem głosów do tekstu Agnus Dei[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Diane M. Ricks: Samuel Barber. W: Alfred W. Cramer: Musician & Composers of the 20th Century. Salem Press, 2009, s. 68. ISBN 978-1-58765-512-8. (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Das traurigste Musikstück der Welt (niem.). 30 maja 2012. [dostęp 7 lutego 2015].
  3. Tick i Beaudoin 2008 ↓.
  4. Christina Kenny: Adagio for Charlie Hebdo (ang.). sinfinimusic.com, 9 stycznia 2015.
  5. Paul Ruskay – Homeworld - Original Soundtrack (ang.). Discogs.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]