Adam Gajewski (1902–1984)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Gajewski
chorąży chorąży
Data urodzenia 31 października 1902
Data śmierci 19 listopada 1984
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskiego,
Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie
Jednostki 3 Batalion Strzelców Sanockich,
13 Wileński Batalion Strzelców
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-ukraińska (obrona Lwowa),
II wojna światowa (kampania wrześniowa, kampania włoska: bitwa o Monte Cassino)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami

Adam Gajewski (ur. 31 października 1902, zm. 19 listopada 1984) – żołnierz Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Grobowiec Adama Gajewskiego

Urodził się w 1902. U schyłku I wojny światowej został ochotnikiem w szeregach 3 Batalionu Strzelców Sanockich. Brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i wywieziony do ZSRR. Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność. Przeszedł z Półwyspu Kolskiego i Workutę do bazy w Buzułuku, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa. Wraz z 2 Korpusem Polskim przebył szlak przez Bliski Wschód aż do Włoch. Brał udział w kampanii włoskiej. Był chorążym 13 Wileńskiego Batalionu Strzelców w strukturze 5 Wileńskiej Brygady Piechoty w składzie 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty[1][2]. Uczestniczył w walkach w bitwie o Monte Cassino.

Po zakończeniu powrócił do Polski i osiedlił się w Sanoku. Był zatrudniony w Górnictwie Naftowym i Gazowniczym, pracował w kopalni gazu ziemnego w Wielopolu[3].

Zmarł w 1984. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.

Jego żoną została Stefania (córka Karola Baranowicza, rzemieślnika i przedsiębiorcy sanockiego[4]), wraz z którą w 1981 obchodził Złote Gody małżeńskie[5].

Jego wnukiem jest Grzegorz Gajewski[6].

Odznaczenia i medale[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]