Adam Halber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Halber
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1948
Bydgoszcz
Data i miejsce śmierci 25 lutego 2015
Warszawa
Zawód, zajęcie polityk, dziennikarz
Alma Mater Politechnika Warszawska
Stanowisko poseł na Sejm I i II kadencji (1991–1997), członek Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (1997–2003)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Adam Halber (ur. 7 listopada 1948 w Bydgoszczy, zm. 25 lutego 2015[1] w Warszawie) – polski polityk, dziennikarz, poseł na Sejm I i II kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. był działaczem 16 Warszawskiej Drużyny Harcerzy[2]. W 1972 ukończył studia na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów Politechniki Warszawskiej. Pracował jako dziennikarz. Zawodowo współpracował z Polskim Radiem i Rozgłośnią Harcerską. Zasiadał w gronie ekspertów w dziedzinie muzyki rozrywkowej w popularnym teleturnieju Wielka gra.

Pełnił funkcję posła na Sejm I kadencji, wybranego z listy Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Należał do tzw. frakcji Małe Piwo, przekształconej w 1992 w Koło Poselskie „Spolegliwość”, następnie przeszedł do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Z ramienia tego ugrupowania sprawował mandat posła II kadencji, wybranego z listy ogólnopolskiej kandydując w okręgu warszawskim. Od 1997 do 2003 był członkiem Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji.

Na łamach tygodnika „Angora” redagował cykl Jak powstają przeboje?, w którym przedstawiał historię powstania konkretnej piosenki – polskiej lub zagranicznej, która weszła do kanonu muzyki rozrywkowej. Cykl ten prezentowany był również w formie cotygodniowej audycji na antenie Programu I Polskiego Radia.

Był ojcem Małgorzaty Halber, dziennikarki, pisarki i publicystki[3]. Pogrzeb Adama Halbera odbył się 6 marca 2015 w Aleksadrowie[2]. Pośmiertnie odznaczony przez Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]