Adam Kogut

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Władysław Kogut
Ilustracja
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1895
Kraków
Data i miejsce śmierci 16 kwietnia 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1914 - 1940
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Stanowiska dowódca pociągu naprawczego
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Niepodległości Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Adam Władysław Kogut
Ilustracja
Wzrost 163 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1912 RKS Kraków ? (?)
1913 Polonia Kraków ? (?)
1913 Krakus Kraków ? (?)
1914–1918 Cracovia ? (?)
1918–1919 Wisła Kraków ? (?)
1919–1923 Cracovia 32 (37)
1924 Polonia Przemyśl ? (?)
1924–1926 Czarni Radom ? (?)
1927–1928 Polonia Warszawa 11 (6)
1928–1929 Gwiazda Warszawa ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1922  Polska 1 (0)

Adam Władysław Kogut (ur. 4 grudnia 1895 w Krakowie, zm. 16 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski piłkarz, reprezentant kraju grający na pozycji napastnika, oraz lewego łącznika.

Był wychowankiem Robotniczego Klubu Sportowego z Krakowa, następnie trenował w dwóch innych krakowskich klubach: Polonii i Krakusie. W 1914 roku związał się z drużyną Cracovii, zdążył rozegrać zaledwie kilka meczów. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do 5 Pułk Piechoty Legionów. W czasie kryzysu przysięgowego odmówił złożenia przysięgi wierności Wilhelmowi II został wcielony do armii austriackiej i odesłany na front włoski, gdy wrócił, trafił do więzienia w Stanisławowie, gdzie internowany był przez władze ukraińskie do czerwca 1918. Po oswobodzeniu został żołnierzem Wojska Polskiego, zmienił też piłkarskie barwy przechodząc do Wisły-Kraków brał udział już w pierwszym meczu Wisły po reaktywowaniu się klubu. 22 czerwca 1919 wystąpił w meczu Pogoń Lwów - Wisła. Na początku 1920 jako podporucznik, został odesłany do dyspozycji Dowództwa Okręgu Generalnego Kraków, służył w Baonie Zapasowym Wojsk Wartowniczych. Ta służba umożliwiała mu podjęcie treningów a nawet regularną grę, ponownie w barwach Cracovii, którą reprezentował do 1923, występując w 73 meczach, w których strzelił 75 bramek. Jego debiut i zarazem jedyny występ w reprezentacji narodowej miał miejsce w dniu 28 maja 1922 roku w Szwecji, gdzie rozegrał w biało-czerwonych barwach całe spotkanie. Nie strzelił w nim gola[1]. W 1923 zdaje maturę, doskonali wiedzę z zakresu broni pancernej, otrzymuje awans na stopień kapitana w 1926. W 1927 zostaje zawodnikiem warszawskiej Polonii, gdzie gra przez dwa sezony. W 1927 zostaje przydzielony do garnizonu modlińskiego. Kończy w 1929 karierę sportową, nie ma żadnych dowodów na to, by był w jakikolwiek sposób związany z piłką w latach 30-tych[2].

Został odznaczony Krzyżem Walecznych,Medalem Pamiątkowym za wojnę 1918-1921, Krzyżem Niepodległości, i Medalem Dziesięciolecia Niepodległości.

Po wybuchu II wojny bierze udział w kampanii wrześniowej jako dowódca pociągu naprawczego broni pancernej. Miejsce i czas, gdy wpadł w ręce sowieckiej armii, nie są nam znane. Jego nazwisko jest na liście jeńców wojennych Kozielska nr 036/3 z dnia 16 kwietnia 1940 (poz. 8, nr teczki personalnej 2546) na podstawie której został przewieziony do Lasku katyńskiego i tam zamordowany. Podczas ekshumacji zbiorowych mogił w Katyniu w 1943 zwłoki zostały zidentyfikowane i zarejestrowane pod numerem 809. 9 listopada 2007 Adam Kogut został pośmiertnie awansowany przez Prezydenta RP do stopnia majora[3].

Cracovia, mistrz Polski z 1921 r., Kogut stoi drugi od prawej

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Gowarzewski, Marian Grzegorz Nowak, Bożena Lidia Szmel, Cracovia, 100 lat prawdziwej historii. Wydawnictwo GiA, Katowice 2006 (10. część cyklu Kolekcja klubów)
  2. Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918–1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017
  3. Bogdan Tuszyński "Przerwany bieg. Sportowcy z Kozielska, Ostaszkowa i Starobielska” wyd. 1993 ISBN 83-85195-90-4 s. 79-81