Adam Ożarowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Ożarowski
Ilustracja
Adam Pietrowicz Ożarowski - Portret pędzla George'a Dawe'a
Herb
Rawicz
Rodzina Ożarowscy
Data urodzenia 1776
Data i miejsce śmierci 30 listopada 1855
Warszawa
Ojciec Piotr Ożarowski
Matka Marianna Dzierzbicka
Żona

Zofia Starzeńska

Odznaczenia
Order Orła Białego Order św. Jerzego – III klasy

Adam Pietrowicz Ożarowski (ros. Адам Петрович Ожаровский; 1776 - 30 listopada 1855, Warszawa) – rosyjski generał kawalerii, hrabia.

Był synem Piotra Ożarowskiego, polskiego hetmana wielkiego koronnego z nominacji konfederacji targowickiej. Po ojcu miał prawo do herbu Rawicz.

Po śmierci ojca wstąpił do wojska rosyjskiego. W 1802 roku został awansowany do stopnia pułkownika. Walczył w kampaniach napoleońskich. Odznaczył się w bitwie pod Austerlitz, gdzie m.in. pochwycił francuski sztandar. Był za to odznaczony Orderem św. Jerzego. Po bitwie pod Frydlandem został awansowany do stopnia generał majora i zaliczony do generał-adiutantów. Za udział w kampanii 1812-1814 został awansowany do stopnia generał-lejtnanta.

W 1826 roku został awansowany do stopnia generała kawalerii, ale już w następnym roku opuścił służbę czynną. W 1833 roku został członkiem Rady Stanu Królestwa Polskiego. Otrzymał też majątek Tatary (dziś część Lublina) z młynem na rzece, który w 1841 sprzedał swemu plenipotentowi Emanuelowi Grafowi.

Życie prywatne[edytuj]

Mąż Zofii, córki Adama, hrabiego Starzeńskiego. Był kochankiem metresy cara Aleksandra I Marii Naryszkin, córki księcia Antoniego Czetwertyńskiego.