Adam Redzik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adam Redzik
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 6 maja 1977
Łuków
Doktor habilitowany nauk
prawnych
Specjalność:
historia nauki, historia prawa, prawo prywatne porównawcze, prawo konstytucyjne, penitencjarystyka, teoria prawa
Alma Mater Katolicki Uniwersytet Lubelski im. Jana Pawła II
Doktorat 2005 – historia
KUL
Doktorat 2007 – prawo
Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja 2013 – prawo
Uniwersytet Jagielloński
nauczyciel akademicki, adwokat, sędzia
Jednostka Instytut Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego
Stanowisko Kierownik Zakładu Prawa i Polityki Penitencjarnej
Sędzia Sądu Najwyższego
Okres spraw. 10 października 2018

Adam Janusz Redzik (ur. 6 maja 1977 w Łukowie[1]) – polski prawnik i historyk, adwokat (do 2018), do 2018 zastępca redaktora naczelnego „Palestry”, profesor nadzwyczajny w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego[2][3]. W 2018 prezydent Andrzej Duda powołał go do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego lecz legalność jego nominacji jest przedmiotem kontrowersji. Specjalista w zakresie historii prawa, historii nauki i prawa porównawczego[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia historyczne (2001) i prawnicze (2003) na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, a następnie uzyskał doktoraty z nauk humanistycznych (Katolicki Uniwersytet Lubelski, 2005) i nauk prawnych (Uniwersytet Jagielloński, 2007) oraz stopień doktora habilitowanego nauk prawnych (Uniwersytet Jagielloński, 2013)[5].

Specjalizuje się w historii prawa, historii nauki i prawie prywatnym porównawczym. Jest profesorem nadzwyczajnym i kierownikiem Zakładu Prawa i Polityki Penitencjarnej[6] w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Od 2006 do października 2018 był redaktorem "Palestry".

W latach 2007–2013 był wykładowcą, adiunktem, na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, a w latach 2006–2010 był wykładowcą Akademii Humanistycznej im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku.

W latach 2001–2005 był stypendystą Europejskiego Kolegium Polskich i Ukraińskich Uniwersytetów, a w latach 2007 i 2008 stypendystą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej – w ramach programu START. Jest jednym z fundatorów Instytutu Allerhanda, członkiem jego Rady Głównej[7].

W 2018 w trakcie kryzysu wokół Sądu Najwyższego w Polsce zgłosił swoją kandydaturę na sędziego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego[8]. 28 sierpnia 2018 Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej odwołało go uchwałą (bez uzasadnienia) ze stanowiska zastępcy redaktora naczelnego "Palestry"[9], zaś nazajutrz Naczelna Rada Adwokacka przyjęła uchwałę, że udział adwokatów w naborze do Sądu Najwyższego „stoi w sprzeczności z wartościami, jakimi kieruje się Adwokatura”[10][11]. 10 października 2018 prezydent Andrzej Duda powołał go do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego[12], gdzie mimo kontrowersji związanych z nominacją w trakcie kryzysu wokół Sądu Najwyższego rozpoczął orzekanie[13][14][15].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

Książki zredagowane, przetłumaczone[edytuj | edytuj kod]

  • Jakub Honigsman, Zagłada Żydów lwowskich (1941–1944), przekład i opracowanie: Adam Redzik, Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny 2007, s. 116; ​ISBN 978-83-85888-42-0​.
  • Joanna Ostrowska, Tak musiało być. Wspomnienia, opracował Adam Redzik, Warszawa-Łomianki: LTW 2008, s. 152; ​ISBN 978-83-7565-019-8​.
  • Adwokaci polscy Ojczyźnie – Polish advocates in the service of their Homeland, edited by Stanisław Mikke, Adam Redzik, Warszawa: Naczelna Rada Adwokacka 2008, s. 224; ​ISBN 978-83-927035-0-1​; wydanie 2. uzupełnione, Warszawa: Naczelna Rada Adwokacka 2011, s. 232; ​ISBN 978-83-927035-5-6​.
  • Stanisław Mikke, Bez togi …o prawie, historii, psychologii oraz obowiązkach względem Ojczyzny i Adwokatury, redakcja i posłowie Adam Redzik, przedmowa Czesław Jaworski, Warszawa: NRA 2011, s. 518; ​ISBN 978-83-927035-4-9​.
  • Krzysztof Pol, Poczet Prawników Polskich XIX i XX wieku, wyd. 2., przejrzał i uzupełnił Adam Redzik, Warszawa: C.H.Beck 2011, s. 1256 + XLIV; (także Wstęp do wydania drugiego, s. XXXVII–XLIV); ​ISBN 978-83-255-1718-2​.
  • Leszek Allerhand, Żydzi Lwowa. Opowieść, przedmowa Adam Redzik, zredagował i uzupełnił Janusz Kanimir, Kraków-Warszawa 2010; ​ISBN 978-83-931113-0-5​; 978-83-931222-0-2.
  • Maurycy Allerhand, Leszek Allerhand, Zapiski z tamtego świata. Zagłada we Lwowie w dzienniku Profesora i wspomnieniach jego wnuka, posłowie Adam Redzik, red. Adam Redzik, Jacek Tokarski, Kraków: Instytut Allerhanda, Wydawnictwo Wysoki Zamek 2011, s. 168; ​ISBN 978-83-931222-1-9​; 978-83-931373-8-1.

Rozprawy i artykuły naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Longchamps de Bérier (1883–1941), „Kwartalnik Prawa Prywatnego” 2006, z. 1.
  • Kazimierz Przybyłowski (1900–1987), „Kwartalnik Prawa Prywatnego”, 2007, nr 4;.
  • Aleksander Doliński (1866–1930). Profesor prawa handlowego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, „Czasopismo Prawno-Historyczne” 2007, t. LIX, z. 2, s. 291–327.
  • Nauczanie i nauka prawa politycznego w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, „Przegląd Sejmowy” 2007, z. 5, s. 111–142.
  • Profesor Juliusz Makarewicz – życie i dzieło, [w:] Prawo Karne w Poglądach Profesora Juliusza Makarewicza (Publikacje Katedry Prawa Karnego KUL, pod. red. A. Grześkowiak), Lublin 2005.
  • Działalność dydaktyczna Profesora Juliusza Makarewicza, [w:] Karnopolityczne koncepcje Profesora Juliusza Makarewicza – wczoraj i dziś (w 50. rocznicę śmierci), red. I. Nowikowski, P. Strzelec, Lublin: Wydawnictwo Morpol 2006.
  • Mieczysław Honzatko – profesor, kodyfikator, adwokat, „Palestra” 2005, nr 11–12.
  • Profesor Ernest Till (1846–1926) – w stusześćdziesięciolecie urodzin i osiemdziesięciolecie śmierci, „Palestra” 2006, nr 3–4.
  • Szkic z dziejów szkolnictwa wyższego we Lwowie, „Niepodległość i Pamięć”, nr 24, 2006.
  • Lwowska szkoła dyplomatyczna. Zarys historii Studium Dyplomatycznego przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1930–1939), „Polski Przegląd Dyplomatyczny”, 2006, t. 6, nr 5 (33).
  • Kurs Prawa Lotniczego przy Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1936–1939), „Rocznik Lwowski” 2006.
  • W sprawie okoliczności śmierci profesora Maurycego Allerhanda, „Kwartalnik Historii Żydów” 2005, nr 2 (214).
  • Ludwik Dworzak. Najbliższy uczeń Juliusza Makarewicza, [w:] Problemy stosowania prawa sądowego. Księga Pamiątkowa dedykowana prof. Edwardowi Skrętowiczowi, pod red. Ireneusza Nowikowskiego, Lublin: Wydawnictwo UMCS 2007.
  • Uczeni juryści w dziejach KUL (artykuł recenzyjny) „Państwo i Prawo” 2007, z. 9.
  • Spółka cicha – kilka uwag na tle porównawczym, „Palestra” 2006, nr 5–6, s. 136–146.
  • W sprawie przyszłości Kodeksu cywilnego, „Palestra” 2007, nr 7–8, s. 91–96; [współautorstwo: Paweł Zdanikowski].
  • O naukach historyczno-prawnych w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, [w:] Nauki historycznoprawne w polskich uniwersytetach w II Rzeczypospolitej, red. M. Pyter, Lublin 2008, s. 131–185.
  • Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w okresie Drugiej Rzeczypospolitej i czasie II wojny światowej. Wybrane zagadnienia, „Prace Komisji Historii Nauki PAU”, Tom X (2010), s. 111–152.
  • Związek Adwokatów Polskich (1911–1939) i jego rola w adwokaturze polskiej okresu II Rzeczypospolitej, [w:] Społeczeństwo a władza. Ustrój prawo, idee, red. Jacek Przygodzki, Marian J. Ptak, Wrocław: Kolonia Limited 2010, s. 593–608.
  • Stanisław Starzyński – nestor polskich konstytucjonalistów z okresu Drugiej Rzeczypospolitej, [w:] Stanisław Starzyński, Współczesny ustrój prawno-polityczny Polski i innych państw słowiańskich, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe 2010 [reprint: Lwów 1928], s. VII–XLV.
  • Nauki prawne na Uniwersytecie Lwowskim, [w:] Universitati Leopoliensi trecentesimum quinquagesimum anniversarium suae fundationis celebranti in memoriam, Kraków: PAU 2011, s. 145–183.
  • Wincenty Styś (1903–1960) – prawnik, historyk, statystyk i wybitny ekonomista wsi, [w:] W kręgu nowożytnej i najnowszej historii ustroju Polski. Księga dedykowana Profesorowi Marianowi Kallasowi, Warszawa 2010, s. 917–932.
  • Z dziejów nauki i nauczania prawa karnego na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Profesor dr Piotr Stebelski (1857–1923), [w:] O prawie i jego dziejach księgi dwie: studia ofiarowane Profesorowi Adamowi Lityńskiemu w czterdziestolecie pracy naukowej i siedemdziesięciolecie urodzin, Białystok-Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku 2010, księga pierwsza, s. 767–787.
  • Wilhelm Edmund Rappé (1883–1975) i prawo fundacyjne, „Palestra” 2010, nr 7–8, s. 177–186; [współautor: Konrad Rzemieniecki].
  • Überlegungen zu Lemberg/Lwów als Erinnerungsort der Polen, [w:] Erinnerungsorte in Ostmitteleuropa. Erfahrungen der Vergangenheit und Perspektiven, herausgegeben von: Matthias Weber, Burkhard Olschowsky, Ivan A. Petransky, Attila Pók, Andrzej Przewoźnik, „Schriften des Bundesinstituts fur Kultur und Geschichte der Deutschen im Östlichen Europa”, Band 42, Oldenbourg Verlag München 2011, s. 97–109.
  • Zenon Wachlowski, [w:] Konstytucjonaliści polscy 1918–2011. Sylwetki uczonych, red. Andrzej Szmyt, Paweł Sarnecki, Ryszard Mojak, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe 2012, s. 380–386; ​ISBN 978-83-7666-149-0​.
  • Wkład Rafała Lemkina w obrady V Konferencji Międzynarodowego Biura Unifikacji Prawa Karnego w Madrycie w 1933 roku, [w:] Polska-Hiszpania. Wczoraj i dziś. Studia poświęcone wybranym zagadnieniom z historii i współczesności, red. Joanna Kudełko, Cezary Taracha, Lublin: Werset, 2012, s. 219–227; ​ISBN 978-83-60133-94-1​.
  • Towarzystwo „Biblioteka Słuchaczów Prawa” Uniwersytetu Jana Kazimierza im. Stanisława Starzyńskiego (1875–1939), [w:] Regnare. Gubernare. Administrare.Z dziejów administracji, sądownictwa i nauki prawa. Prace dedykowane profesorowi Jerzemu Malcowi z okazji 40-lecia pracy naukowej, Kraków 2012, s. 271–278; ​ISBN 978-83-7571-288-9​.
  • Orzecznictwo dyscyplinarne a kodyfikacja etyki adwokackiej, [w:] Etyka zawodów prawniczych w praktyce. Wzajemne relacje i oczekiwania – Ethics of the legal professions. Mutual relationships and expectations, red. Grzegorz Borkowski, Lublin 2012, s. 237–241; ​ISBN 978-83-89468-92-5​.
  • Eugeniusz Waśkowski (1866–1942). W siedemdziesięciolecie śmierci wybitnego uczonego i adwokata, „Palestra” 2012, nr 9–10, s. 255–267.
  • Kazimierz Grzybowski, [w:] Kazimierz Grzybowski, Trybunały międzynarodowe a prawo wewnętrzne, Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe 2012 [reprint wydania, Lwów 1937], s. VII–XIV; ​ISBN 978-83-7666-182-7​.
  • Profesor Aleksander Ogonowski (1848–1891), współtwórca ukraińskiego języka prawniczego, [w:] Virtuti et ingenio. Księga Pamiątkowa dedykowana profesorowi Julianowi Dybcowi, red. Andrzej K. Banach, Kraków 2013, s. 449–457.
  • Jak twórca szlagierów wszech czasów nie został adwokatem – rzecz o Emanuelu Schlechterze (1904–1943). W 110. rocznicę urodzin i 70. rocznicę śmierci, „Palestra” 2014, nr 1–2, s. 245–255.
  • Alfred Halban (1865–1926), [w:] Złota księga historiografii lwowskiej XIX i XX wieku, t. II, pod red. naukową Jerzego Maternickiego, Pawła Sierżęgi, Leonida Zaszkilniaka, Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego 2014, s. 203–218.
  • Poczet redaktorów naczelnych „Palestry”, „Palestra” 2014, nr 9, s. 368–384.
  • Emil Henryk Szlechter (1906–1995) – w dwudziestą rocznicę śmierci, „Palestra” 2015, nr 1–2, s. 215–223.
  • Hersch Lauterpacht (1897-1960) – droga do nauki prawa międzynarodowego, „Palestra” 2017, nr 10, s. 52-60.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Katalog BIP IPN: Dane osoby pełniącej funkcje publiczne - Adam Janusz Redzik
  2. Zastępca redaktora naczelnego. Palestra. [dostęp 2015-02-14].
  3. Postać tygodnia. Prawnik. Dziennik Gazeta Prawna.
  4. Redaktor naczelny. palestra.pl. [dostęp 2015-05-25].
  5. dr hab. Adam Janusz Redzik. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-10-31].
  6. IPSiR UW. www.ipsir.uw.edu.pl. [dostęp 2015-05-25].
  7. Fundatorzy Instytutu. Instytut Allerhanda. [dostęp 2015-05-25].
  8. Lista kandydatów do Sądu Najwyższego, których zgłoszenia wpłynęły do Krajowej Rady Sądownictwa do 1 sierpnia 2018 r.. krs.pl, 1 sierpnia 2018. [dostęp 2018-08-02].
  9. Redakcja, Z ostatniej chwili, Palestra 2018, nr 9, s. 142.
  10. Uchwały NRA dotyczące procedury wyłaniania kandydatów na sędziów SN.
  11. Ewa Szadkowska. Kolejni kandydujący do SN adwokaci tracą funkcje. „Dziennik Gazeta Prawna”, s. B6, 5 września 2018. 
  12. Prezydent powołał nowych sędziów Sądu Najwyższego. prezydent.pl, 10 października 2018. [dostęp 2018-10-10].
  13. Nowa izba Sądu Najwyższego wydała pierwsze orzeczenia i... odrzuciła wszystkie skargi. dziennik.pl. [dostęp 2018-11-01].
  14. Magdalena Gałczyńska: "Dublerzy" w Sądzie Najwyższym dopuszczani do orzekania? Rzecznik SN: faktycznie, to może być trudne do wyjaśnienia. onet.pl, 31 października 2018. [dostęp 2018-10-31].
  15. Jacek Barcik: Do przyjaciół w Sądzie Najwyższym. monitorkonstytucyjny, 31 października 2018. [dostęp 2018-11-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]