Adam Smolana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Władysław Smolana
Data i miejsce urodzenia 11 czerwca 1921
Lwów
Data i miejsce śmierci 5 stycznia 1987
Sopot
Zawód polski rzeźbiarz
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”
Pomnik Ryby na Bulwarze Nadmorskim w Gdyni

Adam Władysław Smolana (ur. 11 czerwca 1921 we Lwowie, zm. 5 stycznia 1987 w Sopocie) – polski rzeźbiarz, profesor Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku).

Życiorys[edytuj]

Studia w Instytucie Sztuk Pięknych we Lwowie u profesora Mariana Wnuka i prof. Józefa Starzyńskiego; dyplom w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracownik naukowo-dydaktyczny od 1946 w tzw. Sopockiej Szkole Sztuk Plastycznych, później Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Od 1971 profesor nadzwyczajny i prorektor PWSSP; kierownik Pracowni Projektowania Architektoniczno-Rzeźbiarskiego, dziekan Wydziału Rzeźby,.

W latach 1964–1965 stypendium zagraniczne, prof. rzeźby Wydziału Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Damasceńskim.

Członek AIAP (Association International des Arts Plastiques), współzałożyciel Związku Artystów Rzeźbiarzy (ZAR) oraz Towarzystwa Przyjaciół Sopotu („Dworek Sierakowskich”). Od 1946 roku mieszkaniec Sopotu.

Tworzył głównie w drewnie , kamieniu i metalu; artysta twórczo zainspirowanym był sztuką i kulturą antyku: „Piękna Helena” (1964), „Ikar”, „Aegina” (1962). W dominującej części dzieła jego posiadają wiele elementów symbolizmu: „Westalka”, „Sebastian z Birkenau”. Znacznie rzadziej powstawały rzeźby o zdecydowanie naturalistycznym charakterze, jak „Pięknotyła” (1969), „Izabell” (1980). Lata 1960–1980, to okres w którym równolegle powstawały doskonałe rysunki przy wykorzystaniu rzadkiej techniki „tuszu lawowanego” o zróżnicowanej tematyce: erotyka, pejzaże górskie (Tatry) oraz Bliski Wschód (gł. Syria). Od 1946 r. kierował pracami rekonstrukcji rzeźb i płaskorzeźb podczas odbudowy miasta Gdańska, np.: „Złota Brama” oraz przedproża kamienic przy ul. Mariackiej. Był komisarzem polskiej wystawy w Paryżu „ Le Mur Vivant” w 1974 r.

Od 1952 roku należał do PZPR. Od 1981 roku był członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku. Był odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” i odznaką Zasłużony Działacz Kultury[1].

Ważniejsze pomniki i rzeźby plenerowe[edytuj]

  • „Pomnik Obrońców Chojnic” 1959
  • „Ryby” - pomnik (rzeźba) na Bulwarze Nadmorskim w Gdyni 1968
  • "Żagle" - rzeźba plenerowa, Warszawa Wola 1968
  • „Panny Nałęczowskie” Nałęczów
  • "Wierzyczanka" 1969 Park Miejski w Starogardzie Gdańskim
  • „Pomnik Poległych Sopocian 1939-45” 1983

Znaczące wystawy indywidualne[edytuj]

  • BWA, Sopot, 1962 roku
  • Zachęta, Warszawa, 1965
  • BWA, Zakopane, 1966
  • BWA, Poznań, 1968
  • BWA, Sopot, 1981
  • Galeria ZAR 1995 Gdańsk
  • TPS "Dworek Sierakowskich" w Sopocie 2001
  • Galeria Senatorska, Warszawa 2008
  • Galeria "Refektarz", Kartuzy 2008
  • Galeria "Od Czasu do Czasu", Gdynia 2011, pt. Człowiek i materia - w 90 rocznicę urodzin
  • Galeria ARTPRODUCT, Poznań 2012

Brał udział w licznych wystawach międzynarodowych m. in. Syria, Egipt, Kuwejt, Indie,Niemcy, Hiszpania, Włochy, Norwegia.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 888–889. ISBN 8322320736.