Adam Studziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam
Franciszek Studziński
Adam
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1911
Strzemień (powiat żółkiewski)
Data i miejsce śmierci 2 kwietnia 2008
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Inkardynacja Zakon Kaznodziejski
Prezbiterat 9 marca 1937
Adam Franciszek Studziński
Ilustracja
o. Adam Studziński
Monte Cassino, 11 maja 2007
generał brygady generał brygady
Przebieg służby
Lata służby od 1941
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino Medal Wojska brytyjska 1939-1945 Star brytyjska Africa Star brytyjska Italy Star brytyjski Defence Medal brytyjski War Medal 1939-1945
O. Adam Studziński w rozmowie z Ryszardem Kaczorowskim, Warszawa 27 lutego 2008

Adam (właśc. Franciszek) Studziński (ur. 2 czerwca 1911 w Strzemieniu, powiat żółkiewski, zm. 2 kwietnia 2008 w Krakowie) – polski prezbiter katolicki, dominikanin, kapelan w II Korpusie Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, generał brygady Wojska Polskiego, harcmistrz Związku Harcerstwa Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Żółkwi, egzamin dojrzałości zdał w Gimnazjum im. Sienkiewicza w Krakowie. W 1928 wstąpił do zakonu dominikanów. Studiował teologię we Lwowie i w Warszawie, święcenia kapłańskie przyjął we Lwowie 9 marca 1937 z rąk biskupa Eugeniusza Baziaka. Do wybuchu II wojny światowej pracował jako katecheta.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

We wrześniu 1939 znalazł się na Węgrzech, gdzie był duszpasterzem wśród polskich żołnierzy. Pełnił następnie posługę duszpasterską w polskim wojsku w Palestynie i Iraku. Odbył kampanię włoską, za udział w bitwie o Monte Cassino został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari.

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

W 1947 powrócił do Polski. Pracował m.in. jako proboszcz w Warszawie (1952-1958)[1], ukończył także studia na Wydziale Konserwacji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (1970)[2]. Działał w środowiskach kombatanckich jako duszpasterz. Organizował spotkania rocznicowe i pielgrzymki na Jasną Górę byłych legionistów, POW-iaków, żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego i II Korpusu. Był nieformalnym kapelanem krakowskiego oddziału Związku Legionistów Polskich[3]. Od 1981 był honorowym kapelanem corocznego Marszu Szlakiem I Kompanii Kadrowej. 3 maja 2006 prezydent RP awansował go na stopień generała brygady WP.

Harcerstwo[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. wraz z współpracownikami wyremontował kościół św. Idziego w Krakowie i uczynił z niego miejsce spotkań harcerzy i kombatantów. Rozpoczął tam działania duszpasterstwa harcerskiego, które organizuje msze i rekolekcje dla harcerek i harcerzy.

Pogrzeb[edytuj | edytuj kod]

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 9 kwietnia 2008 w Krakowie i miały uroczysty charakter. Po mszy św. w kościele Dominikanów, której przewodniczył kardynał Franciszek Macharski kondukt żałobny przeszedł na Cmentarz Rakowicki, gdzie o. Adam Studziński pochowany został z wojskowymi honorami w Alei Zasłużonych[4][5][6][7]. Jego imieniem nazwano plac przed kościołem św. Idziego w Krakowie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Przewodnik po polskich cmentarzach wojennych we Włoszech" (Oficyna Wydawnicza Fulmen 1994, ISBN 83-901106-9-5)
  • "Wspomnienia kapelana Pułku 4 Pancernego "Skorpion" spod Monte Cassino" (Wydawnictwo i Reklama K & Z. Nowakowscy 1998, ISBN 83-86171-04-9)

Przypisy

  1. O. Adam Studziński. www.czerwonymak.skawina.pl. [dostęp 2015-06-04].
  2. Uzasadnienie do uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie nadania Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa Księdzu Pułkownikowi Adamowi Franciszkowi Studzińskiemu (1999). www.bip.krakow.pl. [dostęp 2015-06-04].
  3. Mirosław Lewandowski, Maciej Gawlikowski: Prześladowani, wyszydzani, zapomniani... Niepokonani. Tom I. ROPCiO i KPN w Krakowie 1977–1981. Kraków: DAR-POINT Leszek Jaranowski, 2009. ISBN 978-83-927061-1-3
  4. Włodzimierz Knap, 'Ostatnia droga wielkiego Polaka, kapłana i żołnierza. Pogrzeb ojca generała Adama Studzińskiego (1911-2008), Dziennik Polski, z 10.04.2008, s.10
  5. 'Pożegnanie z wojskowymi honorami, Dziennik Polski, z 10.04.2008, s.10
  6. Ostatnia droga kapelana 2. korpusu polskiego – strona Ministerstwa Obrony Narodowej
  7. Pożegnanie o. gen Adama Studzińskiego OP. „Wiadomości Archidiecezjalne Warszawskie”. 4(1038), s. 427, 2008. ks. Grzegorz Kalwarczyk – redaktor naczelny. Warszawa: Kuria Metropolitalna Warszawska . 
  8. M.P. z 2008 r. Nr 8, poz. 97 – pkt 1.
  9. Honorowe Obywatelstwo Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. [dostęp 18 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]