Adam Włodek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adam Włodek
Imiona i nazwisko Adam Włodek
Data i miejsce urodzenia 8 sierpnia 1922
Kraków
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1986
Kraków
Narodowość polska
Dziedzina sztuki literatura piękna

Adam Włodek (ur. 8 sierpnia 1922 w Krakowie, zm. 19 stycznia 1986 tamże) – polski poeta, redaktor i tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 jako ochotnik. W czasie okupacji działał w podziemiu kulturalnym, w latach 1943–1945 był redaktorem „Biblioteki Poetyckiej”. Po wojnie był redaktorem w krakowskiej prasie, m.in. w „Dzienniku Polskim”, a w latach 1953–1954 redaktorem „Dziennika Literackiego[1].

W kwietniu 1948 ożenił się z Wisławą Szymborską[2]; zamieszkali w Domu Literatów przy ul. Krupniczej 22 w Krakowie. Małżeństwo skończyło się rozwodem w 1954, jednak utrzymywali ze sobą przyjazne stosunki[3]. Pod jego wpływem Wisława Szymborska przez kilka lat wyznawała światopogląd komunistyczny, w roku 1950 zapisała się wraz z nim do PZPR[4]; Włodek wystąpił z partii w 1957, Szymborska w 1966.

Adam Włodek został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w kwaterze M, rząd 2.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Adam Włodek wydał 10 zbiorów wierszy[1] i innych utworów takich jak:

  • Wiązanka jaskrów (wydanie konspiracyjne, 1944),
  • Arkusz poetycki (wydanie konspiracyjne, 1944),
  • Najcichszy sztandar (wydanie konspiracyjne anonimowe w 1944, książkowe 1945),
  • Mruczek w butach (1948, ilustrowała Wisława Szymborska[3]),
  • Z trzynastu lat: 1939-1952 (1953),
  • Uważnie mijam (1963),
  • Wiersze wybrane (1973).,
  • Prezent. Wiersze dawne i nowe (1989, wydane pośmiertnie),
  • Nasz łup wojenny (1970, wspomnienia, wydane pośmiertnie).

Przełożył utwory: Jana Pilařa, Vlasty Dvořačkovej, Františka Halasa, Konstantina Biebla, Jaroslava Seiferta, opracował Antologię poezji czeskiej i słowackiej XX w. (1971). Przełożył na język polski także m.in. wiersze poetów rosyjskich (Włodzimierza Majakowskiego), niemieckich (Rainera Marii Rilkego) i angielskich (Oscara Wilde'a)[1]. Wiersze Adama Włodka przełożono na języki: bułgarski, czeski, niemiecki i rosyjski[5].

Nagroda im. Adama Włodka[edytuj | edytuj kod]

Fundacja Wisławy Szymborskiej, na mocy pozostawionego przez nią testamentu, ustanowiła nagrodę im. Adama Włodka[6] dla młodych pisarzy, tłumaczy oraz krytyków literackich za najciekawszy projekt literacki, który laureat będzie realizował przez 12 miesięcy. Nagroda ma postać stypendium wynoszącego 50 tys. zł[7].

Pierwotnie konkurs miał być realizowany we współpracy z Instytutem Książki[6], jednak w związku z opublikowanymi w Internecie informacjami, że Włodek współpracował z UB, w szczególności donosił na Macieja Słomczyńskiego[8] dyrektor Instytutu Książki Grzegorz Gauden w specjalnym oświadczeniu poinformował w dniu 2 stycznia 2013, że Instytut nie będzie współuczestniczył w przyznawaniu stypendium[9].

Przypisy

  1. a b c U. Klatka. Listy Haliny Poświatowskiej do Adama Włodka (1957–1959). „Ruch Literacki”. nr 4, 2001. 
  2. sylwetka Wisławy Szymborskiej na stronie wydawnictwa a5
  3. a b Jolanta Nowaczyk: Pierwsza dama liryki polskiej - Wisława Szymborska. polskiemuzy.pl, 2009-08-18. [dostęp 2012-02-01].
  4. Anna Bikont, Joanna Szczęsna, Gazeta Wyborcza 4 lutego 2012
  5. Adam Wlodek, Sześć godzin psychozy. hyperreal.info, 2000-09-18. [dostęp 2012-02-01].
  6. a b Fundacja Wisławy Szymborskiej – podstawowe informacje. [dostęp 2012-12-29].
  7. Nagroda im. Adama Włodka – Regulamin. [dostęp 2012-12-29].
  8. Magdalena Kursa: Nagroda im. Adama Włodka zawieszona. Burza w internecie. W: Gazeta.pl [on-line]. Agora SA, 03.01.2013. [dostęp 2013-01-04].
  9. Stanowisko Instytutu Książki w sprawie Nagrody im. A. Włodka. 2013-01-02. [dostęp 2013-01-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]