Adiabene

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adiabene
15 - 116
Stolica Arbela
Typ państwa monarchia
Pierwszy król Izates I
Ostatni król Meharaspes
Podbój Imperium Rzymskie
116 r. n.e.
Mapa
Armenia za czasów Tigranesa II

Adiabene (aram. Hadyab) – starożytna nazwa obszaru między Wielkim i Małym Zabem a także terenów przyległych od północy, z głównym miastem Arbelą. Adiabene wchodziła w skład Asyrii. W I w. p.n.e., jako państewko zależne od Partów, rządzone było przez lokalną dynastię. Jak podaje Józef Flawiusz,[1] jej władca o imieniu Izates przeszedł w I w.n.e. na judaizm[2]. W 116 r. n.e. zdobyta przez cesarza Trajana, stała się rzymską prowincją Asyrią. Autonomię przywrócił jej Hadrian. Często najeżdżali ją Rzymianie w trakcie wypraw wojennych przeciw Partom. W czasach Sasanidów (224-651 n.e.) istniały na tym terenie liczne gminy nestoriańskie[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Flawiusz, Dawne dzieje Izraela, t. 2, XX, 2., Warszawa 1993, s. 859-862.
  2. Gottheil Richard, "Adiabene", Jewish Encyclopedia (dostęp: 2 maja 2019)
  3. Bishops of Adiabene (Biskupi Abadniene) -www.nestorian.org (eng)