Adolf Cichowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zbiór starożytności polskich w Paryżu, Adolfa Cichowskiego
Cmentarz Père-Lachaise

Adolf Cichowski (ur. 1794, zm. 7 października 1854) – uczestnik wojen napoleońskich, oficer.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po opuszczeniu służby wojskowej urzędnik Komisji Skarbu. Był jednym z pierwszych członków Towarzystwa Patriotycznego. Aresztowany w 1822, po zwolnieniu został usunięty ze stanowiska i pozostawał pod nadzorem policji. W powstaniu listopadowym nie pełnił służby wojskowej, mianowano go prezesem Komisji Budowli Publicznych, wydawał "Kurier Polski". Po zajęciu Warszawy przez wojska rosyjskie wyemigrował wraz z żoną Ludwiką z Dupontów do Drezna. W 1834 roku skazany przez władze rosyjskie na powieszenie za udział w powstaniu listopadowym[1]. W 1834 skonfiskowano jego majątek pozostawiony w Polsce, a ona sam rok później osiadł na emigracji w Paryżu. Został współpracownikiem księcia Adama Jerzego Czartoryskiego obejmując stanowisko dyrektora szkoły żeńskiej w Hotelu Lambert.Kolekcjonował polskie zabytki i pamiątki narodowe, głównie sztychy. Zebrał m.in. kolekcję ok. 400 map i atlasów dawnej Polski, której większość znajduje się obecnie w Bibliotece Czartoryskich w Krakowie. Przyjaciel Chopina, w Muzeum Narodowym w Warszawie przechowywana jest kolekcja 20 listów Chopina do Adolfa Cichowskiego.

Był członkiem loży wolnomularskiej Astrea w 1819 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tygodnik Petersburski 1834, nr 89, s. 533.
  2. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 186.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludwik Gocel "Adolf Cichowski-zapomniany zbieracz z Warszawy" [w] "Stolica nr 24 wyd.1962

Literatura uzupełniająca[edytuj | edytuj kod]