Adolf Dressler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolf Dressler
Adolf Dressler - Widok na Dolinę Łomniczki pod Śnieżką.jpg
Widok na Dolinę Łomniczki pod Śnieżką
Data i miejsce urodzenia 1833 Wrocław
Data i miejsce śmierci 1881 Wrocław
Narodowość niemieckie
Dziedzina sztuki malarstwo,

Adolf Dressler (ur. w 1833 we Wrocławiu, zm. w 1881 tamże) – niemiecki malarz, pejzażysta, czynny na Dolnym Śląsku.

Edukacja i praca[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we Wrocławiu przy ulicy św. Doroty 5 jako syn Josepha Wilhelma i Auguste z domu Reich.

Jego nauczycielami malarstwa byli wrocławscy malarze: w okresie 1849–1853 J.H. König, od 1853 roku Ernst Resch. Od 1855 roku studiował we Frankfurcie n. Menem, gdzie związał się z kolonią artystyczną w Kronberg, propagującą pleneryzm[1]. W latach 1855–1864 malował pod okiem Jakoba Beckera[2]. Po studiach, w maju 1864 roku, powrócił do Wrocławia, gdzie tworzył obrazy rodzajowe na tle architektury wrocławskiej. Powstały wówczas m.in. obrazy pt.: Zaułek Sakwowy, Jeńcy austriaccy na Dworcu Świebodzkim.

Prawdopodobnie w 1865 roku poślubił Luizę Engelmann, pochodzącą z Trzcińska, koło Jeleniej Góry. Piątego kwietnia 1869 roku urodził się im syn Hans, który również został malarzem. W tym samym roku zamieszkał w domu Augusta Seibera przy Taschenstraße 5 (obecnie ul. Kołłątaja). Tam też miał swoją pracownię, w której przyjmował swoich uczniów m.in.: Gertrud Staats (1859–1938), Georga Müllera-Breslau, Roberta Sliwinskiego (1840–1902).

Od 1863 malarz należał do Śląskiego Towarzystwa Artystycznego, w 1866 został honorowym członkiem Towarzystwa Akwarelistów Belgijskich. Stworzył pierwszą szkołę pejzażu na Śląsku. W 1879 roku otrzymał nominację na pierwszego kierownika Pracowni Mistrzowskiej Malarstwa Krajobrazowego[3].

Od 1867 regularnie przyjeżdżał w Karkonosze. Początkowo zatrzymywał się w Zachełmiu, później najczęściej w Przesiece, gdzie mieszkał u kowala tartacznego Leglera. Zmarł z powodu choroby wątroby. Został pochowany na starym cmentarzu św. Marii Magdaleny[3].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Tablica pamięci Adolfa Dresslera we wsi Przesieka

Od 1867 często malował pejzaże Karkonoszy i okolic, które wkrótce stały się jego głównym tematem. W karkonoskiej Przesiece, na jednej ze skałek, znajduje się pamiątkowa płyta z napisem "Adolfowi Dresslerowi 1833-1881 Malarzowi Przesieki", na miejscu oryginalnej tablicy niemieckiej z inskrypcją o podobnej treści[2].

W latach 1880-1881 wykonał wielką (20 na 7 m) Panoramę Karkonoszy eksponowaną na Wystawie Rzemiosła i Przemysłu we Wrocławiu, a później do 1945 w karkonoskim schronisku turystycznym Prinz-Heinrich-Baude, gdzie spłonęła w 1946 wraz ze schroniskiem. W Muzeum Okręgowym w Jeleniej Górze znajduje się oryginalny projekt tej panoramy wielkości 321 x 109 cm[2].

Jego prace były wystawiane w różnych galeriach, jego obrazy kupowały muzea oraz osoby prywatne. Od 1875 roku prowadził rejestr sprzedanych prac wraz z ich szkicami. Archiwum zostało zniszczone w 1945 roku podczas oblężenia Wrocławia[3].

  • Zaułek Sakwowy - 1868, zaginiony
  • Jeńcy austriaccy na Dworcu Świebockim1866, Nationalgalerie, Berlin
  • Panorama Karkonoszy - 1880-1881, 20 × 7 m, płótno zakupione przez przedsiębiorcę z Hamburga, właściciela schroniska księcia Henryka nad Wielkim Stawem. Zostało zniszczone podczas pożaru w 1945. Zachowała się mniejsza wersja, projekt o wymiarach 1,10 x 3,20 m i znajduje się w zbiorach Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze
  • Na skraju lasu1875, Muzeum Narodowe we Wrocławiu
  • Widok na Dolinę Łomniczki pod Śnieżką – 1870-80
  • Jezioro leśne i Nad Baryczą - 1877, dwa obrazy zakupione przez cesarza Wilhelma I
  • Malarz w plenerze - 1854, płótno, olej; Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, MJG AH 2309
  • Potok leśny - litografia kredkowa; Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, MJG AH 4476
  • Szkic do Panoramy Karkonoszy - 1879, płótno, olej; Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, MJG AH 4714
  • Dolina czerwonej wody

Przypisy

  1. Ency 2006 ↓, s. 51.
  2. a b c Adolf Dressler: Wokół Wielkiej Góry. Biuro Wystaw Artystycznych. [dostęp 2015-13-09].
  3. a b c Anna Szczodak: Adolf Dressler. Cyfrowy Dolny Śląsk. [dostęp 2015-13-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]