Adolf Fryderyk I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Fryderyk I
Ilustracja
ilustracja herbu
książę Meklemburgii-Schwerin
do 1621 razem z Janem Albrechtem II
Okres

od 1592
do 1628

Poprzednik

Jan VII

Następca

Albrecht von Wallenstein

Okres

od 1631
do 1658

Poprzednik

Albrecht von Wallenstein

Następca

Chrystian Ludwik I

książę Meklemburgii-Güstrow
razem z Janem Albrechtem II
Okres

od 1610
do 1621

Poprzednik

Karol I

Następca

Jan Albrecht II

Dane biograficzne
Dynastia

meklemburska

Data urodzenia

15 grudnia 1588

Data śmierci

27 lutego 1658

Ojciec

Jan VII

Matka

Zofia z Holsztynu-Gottorp

Żona

Anna Maria z Fryzji Wschodniej
od
do 1634

Dzieci

Chrystian Ludwik I, Zofia Agnieszka, Karol, Anna Maria Dorota, Jan Jerzy, Jadwiga, Gustaw Adolf, Juliana

Żona

Maria Katarzyna z Brunszwika-Lüneburga-Dannenbergu
od 1635

Dzieci

Juliana Sybilla, Fryderyk I, Krystyna, Bernard Zygmunt, Augusta, Maria Elżbieta, Anna Zofia, Adolf Ernest, Filip Ludwik, Henryk Wilhelm, Adolf Fryderyk II

Adolf Fryderyk I (ur. 15 grudnia 1588 r., zm. 27 lutego 1658 r.) – książę Meklemburgii-Schwerin od 1592 r. wraz z bratem Janem Albrechtem II, od 1610 r. książę całej Meklemburgii (nadal wraz z bratem), po podziale w 1621 r. samodzielny książę Meklemburgii-Schwerin (z przerwą w latach 1628–1631).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był starszym z dwóch synów księcia Meklemburgii-Schwerin Jana VII i Zofii, córki księcia Holsztynu-Gottorp Adolfa I. Wraz z bratem Janem Albrechtem II odziedziczyli tron książęcy po śmierci ojca w 1592 r. Faktyczne rządy przejęli po dojściu do lat sprawnych w 1608 r. W 1610 r. bracia zostali także książętami Meklemburgii-Güstrow po bezpotomnej śmierci tamtejszego księcia Karola I. W 1621 r. podzielili między siebie Meklemburgię, Adolfowi Fryderykowi przypadła wówczas Meklemburgia-Schwerin. Próbowali zachować neutralność podczas wojny trzydziestoletniej. Jednak ponieważ potajemnie wspierali króla duńskiego, po bitwie pod Lutter am Barenberge zostali uznani przez cesarza za wrogów. 19 stycznia 1628 r. cesarz Ferdynand II Habsburg ogłosił detronizację braci, a Meklemburgię oddał w ręce Albrechta von Wallensteina. W maju tego samego roku obaj bracia opuścili swój kraj. Powrócili do niego w 1631 r., wraz z wojskami szwedzkimi. Choć odzyskali tron, musieli odstąpić królowi szwedzkiemu części Meklemburgii, w tym m.in., Wismar, Neukloster, Warnemünde i wyspę Poel, z czego po pokoju westfalskim Adolf Fryderyk odzyskał tylko Warnemünde. Otrzymał wówczas jednak także tereny biskupstw Schwerinu i Ratzeburga, a także joannicką komandorię Mirow.

Adolf Fryderyk był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Anna Maria (1601–1634), córka Ennona III, hrabiego Fryzji Wschodniej. Z tego małżeństwa pochodziło ośmioro dzieci:

Drugą żoną Jana Albrechta była od 1635 r. Maria Katarzyna (1616–1665), córka księcia brunszwicko-lüneburskiego na Dannenbergu Juliusza Ernesta. Z tego małżeństwa pochodziło kolejne jedenaścioro dzieci:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]