Adolf Jan Łazor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Adolf Jan Łazor
podpułkownik uzbrojenia podpułkownik uzbrojenia
Data urodzenia 17 czerwca 1888
Data śmierci 31 grudnia 1950
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Okręgowy Zakład Uzbrojenia X
Skład Uzbrojenia nr 5
Inspekcja Techniczna Uzbrojenia
Centralna Szkoła Zbrojmistrzów
Szkoła Uzbrojenia
Departament Uzbrojenia
Stanowiska dyrektor nauk
przewodniczący komisji
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

Adolf Jan Łazor (ur. 17 czerwca 1888, zm. 31 grudnia 1950) – podpułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 17 czerwca 1888. W 1909 ukończył C. K. Gimnazjum z wykładowym językiem polskim w Przemyślu[1].

Po zakończeniu I wojny światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego 1 listopada 1918 jako oficer byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 1 maja 1916[2]. Rozkazem z 19 lutego 1919 został przydzielony do DOW Przemyśl[3]. Został awansowany do stopnia majora uzbrojenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4][5]. W 1923 jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Uzbrojenia X służył w Centralnym Składzie Uzbrojenia nr 5 w Przemyślu[6][7].

W 1928 roku pozostawał w kadrze oficerów artylerii z przydziałem do Inspekcji Technicznej Uzbrojenia[8]. 6 lipca 1929 roku został przeniesiony do Szkoły Zbrojmistrzów w Warszawie na stanowisko dyrektora nauk[9][10]. 2 grudnia 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia[11]. Do 1939 roku był dyrektorem nauk Szkoły Uzbrojenia w Warszawie[12]. Wiosną 1939 roku pełnił służbę w Departamencie Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku przewodniczącego komisji do opracowania tabel i instrukcji[13].

Zmarł 31 grudnia 1950 i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[14][15].

Jego żoną była Cecylia z domu Halpern, a ich dziećmi byli Krystyna (1926-2016)[16] i Jerzy (1929-2003)[17].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum z wykładowym językiem polskim w Przemyślu za rok szkolny 1909. Przemyśl: 1909, s. 38, 39.
  2. 745. Dekret. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 558, Nr 23 z 1 marca 1919. 
  3. 815. Rozkaz. „Dziennik Rozkazów Wojskowych”, s. 622, Nr 25 z 6 marca 1919. 
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1364.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1245.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1344, 1362.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1231, 1243.
  8. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 440, 502.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 205.
  10. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 296, 825.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 328.
  12. Książka telefoniczna. genealogyindexer.org, 1939. s. 230. [dostęp 2017-03-12].
  13. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 439.
  14. Adolf Łazor. nekropole.info. [dostęp 2017-03-07].
  15. Lista pochowanych. Adolf Łazor. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-07].
  16. Krystyna Łazor. 1944.pl. [dostęp 2017-03-12].
  17. Jerzy Jan Łazor. 1944.pl. [dostęp 2017-03-12].
  18. Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 4, s. 19, 19 marca 1935. 
  19. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 352.
  20. Odznaczeni Medalem Niepodległości. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 159 z 12 czerwca 1931. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]