Adolf Tortilowicz von Batocki-Friebe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolf Tortilowicz von Batocki-Friebe
Batocki.JPG
Data i miejsce urodzenia 31 lipca 1868
Zielenogradsk
Data śmierci 22 maja 1944
nadprezydent Prus Wschodnich
Okres od 1914
do 1916
Poprzednik Ludwig Hubert von Windheim
Następca Friedrich Wilhelm Bernhard von Berg-Markienen
Okres od 1918
do 1919
Poprzednik Friedrich Wilhelm Bernhard von Berg-Markienen
Następca August Winnig

Max Johann Adolf Otto Tortilowicz von Batocki-Friebe (ur. 31 lipca 1868 w Gut Bledau koło Cranz (obecnie Zielenogradsk); zm. 22 maja 1944 w Gut Wosegau koło Cranz) - pruski prawnik i politolog, naukowiec i polityk, nadprezydent Prus Wschodnich w latach 1914-1916 oraz 1918-1919.

Pochodzenie[edytuj]

Pochodził z rodziny szlacheckiej pochodzenia litewskiego, był synem Ottona Tortilowicza von Batockiego-Friebe, prusko-królewskiego szambelana, dziedzica ordynacji w Gut Bledau oraz hrabiny Fanny von Keyserlingk.

Tortilowicz von Batocki zawarł w dniu 4 marca 1898 roku w Gut Kilgis związek małżeński z hrabianką Paulą von Kalnein, córką prusko-królewskiego szambelana hrabiego Karla von Kalnein i hrabiny Ady zu Eulenburg.

Działalność[edytuj]

Tortilowicz von Batocki był właścicielem dóbr w Nuskern w Prusach Wschodnich, profesorem i honorowym obywatelem Uniwersytetu w Królewcu, członkiem królewskiej pruskiej Tajnej Rady, nadprezydentem Prus Wschodnich i członkiem dworu pruskiego w latach 1910-1918.

Karierę rozpoczął w 1889 jako urzędnik sądowy w Niemodlinie na Górnym Śląsku, jednak już w 1892 wrócił do Królewca, gdzie pracował jako urzędnik rejencji królewieckiej, od 1895 w randze asesora. Następnie objął zarząd dobrami ojcowskimi w Gut Bledau.

W latach 1900-1907 był starostą powiatu królewieckiego, w latach 1907-1914 stał na czele Izby Rolniczej Prus Wschodnich i był członkiem niemieckiej Rady Gospodarki Rolnej, a od 1909 członkiem Komisji ds. Reformy Administracyjnej. Od października 1914 do sierpnia 1916 oraz od lutego 1918 do lipca 1919 pełnił urząd nadprezydenta Prus Wschodnich.

Podczas I wojny światowej od sierpnia 1917 jako major rezerwy walczył na froncie włoskim, a do stycznia 1918 jako niemiecki gubernator zarządzał miastem Udine we Włoszech.

W kwietniu 1918 został kuratorem Uniwersytetu Królewieckiego. Od połowy 1919 zajmował się administrowaniem własnymi posiadłościami. W 1921 został członkiem Rządowej Komisji ds. Odbudowy, był również członkiem-założycielem Instytutu Gospodarki Wschodnioniemieckiej, a także członkiem zarządu Kolei Niemieckich. Zasiadał również w licznych radach nadzorczych.

Bibliografia[edytuj]