Adolf Tortilowicz von Batocki-Friebe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Adolf Tortilowicz von Batocki-Friebe
Batocki.JPG
Data urodzenia 31 lipca 1868
Data śmierci 22 maja 1944
nadprezydent Prus Wschodnich
Okres urzędowania od 1914
do 1916
Poprzednik Ludwig Hubert von Windheim
Następca Friedrich Wilhelm Bernhard von Berg-Markienen
Okres urzędowania od 1918
do 1919
Poprzednik Friedrich Wilhelm Bernhard von Berg-Markienen
Następca August Winnig

Max Johann Adolf Otto Tortilowicz von Batocki-Friebe (ur. 31 lipca 1868 w Gut Bledau koło Cranz (obecnie Zielenogradsk); zm. 22 maja 1944 w Gut Wosegau koło Cranz) - pruski prawnik i politolog, naukowiec i polityk, nadprezydent Prus Wschodnich w latach 1914-1916 oraz 1918-1919.

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny szlacheckiej pochodzenia litewskiego, był synem Ottona Tortilowicza von Batockiego-Friebe, prusko-królewskiego szambelana, dziedzica ordynacji w Gut Bledau oraz hrabiny Fanny von Keyserlingk.

Tortilowicz von Batocki zawarł w dniu 4 marca 1898 roku w Gut Kilgis związek małżeński z hrabianką Paulą von Kalnein, córką prusko-królewskiego szambelana hrabiego Karla von Kalnein i hrabiny Ady zu Eulenburg.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Tortilowicz von Batocki był właścicielem dóbr w Nuskern w Prusach Wschodnich, profesorem i honorowym obywatelem Uniwersytetu w Królewcu, członkiem królewskiej pruskiej Tajnej Rady, nadprezydentem Prus Wschodnich i członkiem dworu pruskiego w latach 1910-1918.

Karierę rozpoczął w 1889 jako urzędnik sądowy w Niemodlinie na Górnym Śląsku, jednak już w 1892 wrócił do Królewca, gdzie pracował jako urzędnik rejencji królewieckiej, od 1895 w randze asesora. Następnie objął zarząd dobrami ojcowskimi w Gut Bledau.

W latach 1900-1907 był starostą powiatu królewieckiego, w latach 1907-1914 stał na czele Izby Rolniczej Prus Wschodnich i był członkiem niemieckiej Rady Gospodarki Rolnej, a od 1909 członkiem Komisji ds. Reformy Administracyjnej. Od października 1914 do sierpnia 1916 oraz od lutego 1918 do lipca 1919 pełnił urząd nadprezydenta Prus Wschodnich.

Podczas I wojny światowej od sierpnia 1917 jako major rezerwy walczył na froncie włoskim, a do stycznia 1918 jako niemiecki gubernator zarządzał miastem Udine we Włoszech.

W kwietniu 1918 został kuratorem Uniwersytetu Królewieckiego. Od połowy 1919 zajmował się administrowaniem własnymi posiadłościami. W 1921 został członkiem Rządowej Komisji ds. Odbudowy, był również członkiem-założycielem Instytutu Gospodarki Wschodnioniemieckiej, a także członkiem zarządu Kolei Niemieckich. Zasiadał również w licznych radach nadzorczych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]