Aegir (księżyc)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aegir
Planeta Saturn
Odkrył Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna i Brian Marsden
Data odkrycia 12 grudnia 2004[1]
Tymczasowe oznaczenie S/2004 S 10
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 20 751 000[2] km
Mimośród 0,2524[2]
Okres obiegu 1117,83[2] d
Nachylenie do ekliptyki 166,668[2]°
Długość węzła wstępującego 179,064[2]°
Argument perycentrum 242,651[2]°
Anomalia średnia 26,017[2]°
Własności fizyczne
Średnica równikowa 6[3] km
Średnia gęstość 2,3[3] g/cm3
Albedo 0,04[3]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
24,4[3]m

Aegir (Saturn XXXVI) – księżyc Saturna odkryty w połowie grudnia 2004 roku przez Davida Jewitta, Scotta Shepparda i Jana Kleynę za pomocą teleskopu naziemnego. Elementy orbity wyliczył Brian Marsden[1].

Aegir należy do grupy nordyckiej księżyców Saturna, poruszających się ruchem wstecznym[1].

Jest jednym z kilkunastu satelitów Saturna odkrytych w 2004 r., po 23 latach od przelotu sondy Voyager 2 przez system tej planety. W mitologii nordyckiej Ägir to olbrzym, uosabiający gniew i dzikość oceanu[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d Aegir (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-10].
  2. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-10].
  3. a b c d Planetary Satellite Physical Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-10].

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Aegir (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2016-02-10].