Aenne Burda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aenne Burda, także Anna Magdalene Burda, z domu Lemminger (ur. 28 lipca 1909 w Offenburgu, zm. 3 listopada 2005 tamże) – niemiecka wydawczyni prasy kobiecej grupy medialnej Burda.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Offenburgu w Rzeszy Niemieckiej. Była córką maszynisty. W wieku 17 lat opuściła liceum klasztorne i została kasjerką w firmie elektrycznej Offenburg. W 1930 roku poznała drukarza i wydawcę Franza Burdę, syna Franza Burdy, założyciela firmy poligraficznej Burda. Para pobrała się rok później, 9 lipca 1931 r.[1] i miała trzech synów: Franza (1932), Friedera (1936–2019) i Huberta (1940). Była teściową aktorki Marii Furtwängler. Burda założyła dwie fundacje charytatywne, wspierając odpowiednio młodych naukowców i seniorów w swoim rodzinnym mieście Offenburg. Aenne Burda zmarła w rodzinnym Offenburgu w Niemczech w wieku 96 lat z przyczyn naturalnych[2].

Publikowanie czasopism[edytuj | edytuj kod]

W 1949 r. Aenne Burda założyła magazyn mody w swoim rodzinnym mieście Offenburg. W tym samym roku zaczęła wydawać magazyn Favorit, który później przemianowano na Burda Moden. Pierwszy numer magazynu Burda Moden został wydany w 1950 roku w nakładzie 100 000 egzemplarzy. Stał się popularny na rynku po 1952 roku, kiedy zaczął zawierać kartki papieru ze wykrojami ubrań. Burda Fashion jest obecnie wydawana w 90 krajach w 16 różnych językach[3]. W 1977 r. Uruchomiła magazyn Burda CARINA, magazyn o modzie i stylu życia skierowany do młodszych kobiet.

Burda w ZSRR i w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W 1987 roku Burda Moden stała się pierwszym zachodnim magazynem opublikowanym w Związku Radzieckim, co Aenne Burda świętowała w Moskwie z Pierwszą Damą Związku Radzieckiego, Raisą Gorbaczow, pokazem swojej najnowszej kolekcji[4] Po polsku ‘Burda’ zaczęła się ukazywać w l991 r.. Anna Burda była z tej okazji w Polsce, spotkała się nawet z Danutą Wałęsową[5], choć już w okresie PRL było sprowadzane do Polski z zagranicy, szczególnie ze względu na zamieszczane w gazecie projekty wykonania konkretnych ubrań[6], które pozwalały w okresie niedoboru odzieży szyć nowoczesne ubrania niedostępne w sklepach.

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

  • 1974 Wielki Krzyż Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
  • 1979 Pierścień honoru Offenburga za rolę w rozwoju gospodarczym miasta
  • 1984 Bawarski Order Zasługi
  • 1985 Order Zasługi Badenii-Wirtembergii
  • 1989 Jakob Fugger Medal przyznany przez Bavarian Publishers Association (pierwszy raz przyznany kobiecie)
  • 1989 Aenne Burda została honorowym obywatelem swojego rodzinnego miasta Offenburg
  • 1990 Order Zasługi Karla Valentina
  • Złoty Order Zasługi 1994 prowincji Salzburg, Austria
  • 2001 Odznaczona Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec za jej wyjątkowe osiągnięcia jako kobiety biznesu

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hubert Burda Media.de/com – UNTERNEHMEN – Historie – Aenne Burda, archive.ph, 16 stycznia 2013 [dostęp 2019-12-05].
  2. German Fashion Empress Aenne Burda Dies at 96, web.archive.org, 29 lutego 2012 [dostęp 2019-12-05] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-29].
  3. All about burda – burdafashion.com, web.archive.org, 5 lutego 2010 [dostęp 2019-12-05] [zarchiwizowane z adresu 2010-02-05].
  4. Aenne Burda, burda.pl [dostęp 2019-12-05] (pol.).
  5. Wyborcza.pl, wysokieobcasy.pl [dostęp 2019-12-05].
  6. Deutsche Welle, Aenne Burda – królowa krawieckich wykrojów | DW | 28.07.2009, dw.com [dostęp 2019-12-05] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aenne Burda: Ansichten, Einsichten, Erfahrungen. Artykuły wcześniej opublikowane w Burda Moden, 1975–1989, ​ISBN 3-88978-039-3​.
  • Aenne Burda: Handarbeitsbücher für Schule, Beruf und Haus. Modeverlag Burda, Lahr (Schwarzwald)
  • Judith Betzler: Aenne Burda. Die Macht des Schönen. Econ, München 1999, ​ISBN 3-430-11194-3​.
  • Peter Köpf: Die Burdas. Europa Verlag, Hamburg 2002, ​ISBN 3-203-79145-5​.