Aeronautica Umbra AUT.18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aeronautica Umbra AUT.18
Ilustracja
Aeronautica Umbra AUT.18
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent Umbra Aeronautica SA
Konstruktor Felice Trojani
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja całkowicie metalowy dolnopłat
Załoga jedna osoba
Historia
Data oblotu 22 kwietnia 1939
Lata produkcji nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji
Dane techniczne
Napęd silnik Fiat A.80 RC41
Moc 1044 KM
Wymiary
Rozpiętość 12,50 m
Długość 8,56 m
Wysokość 2,88 m
Powierzchnia nośna 18,70 m²
Masa
Własna 2320 kg
Do lądowania 2975 kg
Osiągi
Prędkość maks. 480 km/h
Pułap 10000 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × karabin maszynowy Breda-SAFATMGs kal. 12,7 mm
Liczba miejsc
1
Użytkownicy
Włochy

Aeronautica Umbra AUT.18 – prototypowy włoski myśliwiec z końca lat 30. XX wieku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Projekt samolotu AUT 18 został opracowany w wytwórni Aeronautica Umbra SA w Foligno przez inżyniera Felice Trojaniego. Trojani wcześniej pracował z Umberto Nobile w jego wytwórni przy sterowcu Norge. Włoskie Sił Powietrzne ogłosiły przetarg na następcę starego myśliwca Fiat CR.32 i m.in. Trojani stanął wraz ze swoim prototypem AUT 18 do przetargu. Prototyp oblatano 22 kwietnia 1939 roku na lotnisku Guidonia w regionie Lacjum. Było to o wiele później niż konkurencyjne samoloty Macchi MC.200, Reggiane Re.2000 i Fiat G.50. Samolot został następnie poddany dalszej modyfikacji silnika i w 1940 roku przechodził dalsze badania. Zaprojektowano nową osłonę silnika mającą przetłoczenia na dźwignie zaworów i sporo ciaśniejszą w celu poprawy osiągów. Śmigło zostało zaopatrzone w kołpak. Dzięki zmianom prędkość maksymalna wzrosła do 480 km/h.

Samolot jednak nigdy nie wszedł do masowej produkcji z powodu opóźnień w budowie i kłótni w partii faszystowskiej. Nie udało się nawet zastąpić nim starszych samolotów Breda Ba.65. Wyprodukowany został tylko egzemplarz prototypowy, który został przyjęty na służbę wojskową pod numerem ewidencyjnym MM.363. Jego późniejszy los jest niejednoznaczny. Przyjmuje się, że albo został zniszczony podczas alianckich bombardowań, zezłomowany przez Włochów, Niemców, którzy mieli go zdobyć po kapitulacji Włoch, ewentualnie przez aliantów którzy zniszczyli go po testach.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

AUT 18 był całkowicie metalowym dolnopłatem, których powierzchnia została pokryta duraluminium. Samolot miał silnik Fiat A.80 RC41 o mocy 1044 KM. Uzbrojenie składało się z dwóch stosowanych w skrzydłach karabinów maszynowych Breda-SAFAT kal. 12,7 mm.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • F. Trojani, La coda di Minosse, Mursia, Milano, 1964
  • L. Cesari, Una fabbrica una storia, Pro Foligno, Foligno, 2004
  • R. Gentilli L'aviazione da caccia italiana 1918-1939. Volume 2o: tecnica, stemmi, esportazioni, Ed.A.I. s.r.l., Firenze, 1982

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]