Aerosvit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
AeroSvit Airlines
АероСвіт – Українські авіалінії
Airbus A320 linii Aerosvit
Airbus A320 linii Aerosvit
IATA
VV
ICAO
AEW
Znak
AEROSVIT
Historia
Data założenia 1994
Zaprzestanie działalności 2013
Lokalizacja
Państwo  Ukraina
Węzeł Port lotniczy Kijów-Boryspol
Flota
Liczba samolotów 23
Liczba tras 37 (24 kraje)
Przedsiębiorstwo
Siedziba Kijów Ukraina
Strona internetowa
Airbus A320 w obecnych barwach przewoźnika
Boeing 737-200 w barwach Aerosvitu, obecnie wycofany

CJSC Kompania lotnicza Aerosvit(ukr.) ЗАТ «авіакомпанія «Аеросвіт», działające jako Aerosvit-Ukrainian Airlines (ukr.) АероСвіт-Українські авіалінії – nieistniejące już linie lotnicze powstałe 25 marca 1994 na Ukrainie, z siedzibą w Kijowie. Jej biuro oraz główna baza operacyjna znajdowała się na lotnisku Kijów-Boryspol[1].

Linia złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości w dniu 3 stycznia 2013 roku.

Aerosvit oferował najwięcej połączeń lotniczych z Ukrainy, oprócz wielu rejsów europejskich Aerosvit latał również do Pekinu, Bangkoku, Delhi, Kolombo, Toronto i do Nowego Jorku. Linie Aerosvit były pełnoprawnym członkiem IATA.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Linie powstały 25 marca 1994, natomiast pierwsze połączenie na trasie KijówMoskwa zostało uruchomione miesiąc później za pomocą Boeinga 737-200. Następne połączenia z Kijowa otwarto do:

połączenia obsługiwane były w kooperacji z Air Ukraine. W 1995 z Kijowa linie otwierają nowe kierunki do:

W 1996 linia kontynuowała rozwój swojej siatki połączeń, Kijów zyskał nowe połączenia do:

W tym samym roku Aerosvit przystępił do stowarzyszenia IATA. W 1997 do linii trafił kolejny Boeing 737-200. W 1998 linie znowu zwiększyły liczbę destynacji z Kijowa. W 1999 do floty dołączył trzeci Boeing 737-200, i linia uruchamiła nowe loty do Budapesztu, Sofii i Stambułu. Nastąpiła również zmiana loga oraz nazwy na Aerosvit. W 2000 do floty dołączyły dwa egzemplarze Boeingów 737-300, i dzięki temu Aerosvit zwiększył liczbę połączeń z Kijowa. Kolejnymi miastami w ofercie przewoźnika były Warszawa i Praga. W 2002 flota Aerosvit poszerzyła się o kolejny typ statku powietrznego, trzy sztuki Boeingów 737 w wersji 500. Również w roku 2002 Aerosvit pozyskał pierwszy samolot dalekiego zasięgu typu Boeing 767-300ER, który został skierowany do obsługi połączenia KijówBangkok.

W roku 2003 następuje dalsze rozszerzenie siatki połączeń i zostają uruchomione połączenia do Nowego Jorku, Toronto oraz do Delhi. Również w tym roku Aerosvit obsługuje swojego dwumilionowego.

W roku 2004 zwiększono liczbę rejsów tygodniowo do Bangkoku, a do floty dołączył kolejny Boeing 737-300. Uruchomione zostały połączenia do Pekinu, Petersburga, Baku, Kairu i Kiszyniowa, a Aerosvit został oficjalnym przewoźnikiem kadry ukraińskiej na Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atenach.

W 2005 Aerosvit podpisał umowę code-share z liniami Azerbaijan Airlines, które obowiązywała na trasie z Kijowa do Baku. Zostały również uruchomione loty do Hamburga.

W roku 2006 otwarte zostało bezpośrednie połączenie z Doniecka do Tel Awiwu oraz została podpisana umowa code-share z liniami FlyLAL na trasie KijówWilno a linie obsłużyły swojego 6-milionowego pasażera, będąc już 12 lat na rynku.

W 2007 Aerosvit wraz z liniami DonbassAero wszedł w sojusz strategiczny, a do floty Aerosvitu dołączył trzeci Boeing 767-300ER oraz dwa Boeing 737-300. Zostały zapoczątkowane loty code-share z Kijowa do Mińska z liniami Belavia. W tym samym roku Aerosvit zaczął sprzedawać bilety za pomocą swojej strony internetowej oraz złożono zamówienie na 12 samolotów typu Boeing 737-800, które miały zostać dostarczone w 2012.

W 2008 roku zostały otwarte kolejne połączenia, m.in. z Kijowa do Tbilisi, a Aerosvit został oficjalnym sponsorem i przewoźnikiem reprezentacji Ukrainy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. W związku z tym niektóre samoloty (w tym wszystkie Boeingi 767) latające na trasach Kijów – Pekin i Kijów – Szanghaj miały namalowane specjalne logo. Podobnie planowano postąpić w wypadku Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2010 roku w Vancouver, jednak zrezygnowano z tej koncepcji w późniejszym terminie.

W 2009 roku do Aerosvitu trafił pierwszy nowy samolot ukraiński typu An-148, który miał obsługiwać połączenia regularne, oraz zostało uruchomione kolejne nowe połączenie z Kijowa do Astany.

W 2010 linie Aerosvit uruchomiły wiele nowych połączeń z Ukrainy do miast europejskich. Zarząd linii złożył zamówienie na 4 samoloty Boeing 737-900ER, natomiast do sojuszu strategicznego dołączyła ukraińska linia Dniproavia oraz Wind Rose Aviation. Flotę zasiliły używane Boeingi 767-300ER.

Zadłużenie finansowe[edytuj | edytuj kod]

3 stycznia 2013 roku linia złożyła do sądu w Kijowie wniosek o upadłość[2]. Zadłużenie przewoźnika ocenia się na ok. 1,6 mld zł. Rozpatrzenie sprawy o upadłości Aerosvitu rozpocznie się 23 stycznia 2013 r.

W dniu 7 stycznia 2013 r. samolot Boeing 737 linii Aerosvit został zatrzymany na Lotnisku Chopina w Warszawie w związku z nieuiszczonymi opłatami nawigacyjnymi dla Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej[3].

Obsługa[edytuj | edytuj kod]

Samolot linii Aerosvit Antonow An-148 lądujący w porcie lotniczym Wilno na Litwie, 2010 rok.

W samolotach Aerosvit na wszystkich lotach międzynarodowych był podział na dwie klasy: Business i Economy.

W klasie Business pasażerowie mieli (w większości przypadków) do wyboru menu, w którym były do wyboru trzy lub cztery warianty każdego rodzaju posiłku: pierwszego dania, drugiego dania, deseru oraz napoju. W klasie Economy pasażerowie mieli do wyboru dwa rodzaje posiłków. Linie lotnicze (w przeciwieństwie do wielu innych) oferowały posiłki w cenie biletu, bez konieczności specjalnej dopłaty za nie. W wypadku długich lotów dania były serwowane dwa razy, z przekąską pomiędzy nimi. Dodatkowo w klasie Business na długich lotach oferowane było osobiste menu audio/wideo.

Na wszystkich lotach międzynarodowych w samolotach Aerosvit prowadził sprzedaż wolnocłową.

Połączenia[edytuj | edytuj kod]

Samolot Aerosvit Boeing 737-500 w porcie lotniczym Birmingham w Anglii, 2006 rok.
Boeing 767-300 w starych barwach Aerosvitu
Klasa buisness Boeinga 767-300
kokpit Boeinga 737-400 w barwach Aerosvitu

Ameryka Północna[edytuj | edytuj kod]

Azja[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Umowy Codeshare[edytuj | edytuj kod]

Linie lotnicze Aerosvit oferują również rejsy w formule codeshare z następującymi liniami lotniczymi:

Flota[edytuj | edytuj kod]

W dniu 10 lipca 2011 flota Aerosvit składała się następujących samolotów[4]:

Aerosvit Airlines
Typ samolotu Posiadane Zamówione Opcjonalne Liczba pasażerów Uwagi
Business class Economy class Łącznie
Airbus A320-200 1 2 0 12 138 150
Antonov An-148 2 8 0 0 70 70
Boeing 737-300 2 0 0 12 118 130
Boeing 737-400 5 0 0 15 138 153
Boeing 737-500 3 0 0 10 96 106 2 wyposażone w winglety
Boeing 737-800 0 7 7 bd. Dostawa w 2012
Boeing 737-900ER 0 4 0 20 165 185
Boeing 767-300ER 9 10 0 24 207 231 4 wyposażone w winglety
Embraer 190 0 10 0 bd.
Saab 340 1 0 0 0 33 33 Obsługiwany dla Mars RK
Razem 23 41 7

Katastrofy lotnicze i wypadki[edytuj | edytuj kod]

  • W grudniu 1997 roku lot AEW 241 linii Aerosvit, który obsługiwał Jak-42 rozbił się w okolicach Salonik, zginęli wówczas wszyscy spośród 70 osób na pokładzie – 62 pasażerów i 8 członków załogi.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Representative Office.” (Select City: „Kyiv”: „Head office”) Aerosvit Airlines. Retrieved on 21 June 2010. „Head office Ukraine Airport, Boryspyl-7, Region of Kyiv, 08307,”.
  2. Aerosvit złożył wniosek o upadłość – Pasazer.com.
  3. PAP: Samolot linii Aerosvit znów zaaresztowany na Okęciu (pol.). gazeta.pl, 07.01.2013. [dostęp 08/01/2012].
  4. CH-Aviation – Airline News, Fleet Lists & More.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]