Agroeca cuprea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Agroeca cuprea
Menge, 1873
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina obniżowate
Rodzaj Agroeca
Gatunek Agroeca cuprea
Synonimy
  • Agroeca pullata Thorell, 1875
  • Agroeca chrysea L. Koch, 1876
  • Agroeca flavo-pilosa Simon, 1887
  • Agroeca notata O. Pickard-Cambridge, 1903

Agroeca cupreagatunek pająka z rodziny obniżowatych.

Gatunek ten opisany został w 1873 roku przez Franza Antona Menge[1].

Samce osiągają od 3,8 do 4,2 mm, a samice od 3,6 do 5,1 mm długości ciała. Karapaks samca osiąga od 1,8 do 2,05 mm długości oraz od 1,4 do 1,6 mm szerokości, zaś u samic od 1,6 do 2,19 mm długości i od 1,22 do 1,71 mm szerokości. Ubarwienie karapaksu jest zmienne, często jasnopomarańczowobrązowe. Jego rejon oczny jest prawie czarny, a część tułowiowa ma ciemnobrązowe, rozchodzące się promieniście pasy i ciemnobrązową krawędź. Rzadziej cały karapaks jest prawie czarny i pozbawiony wzoru. Kształt karapaksu jest jajowaty, w ¾ tak szeroki jak długi, z głębokimi jamkami. Tylny rząd oczu jest dłuższy niż przedni i ku tyłowi odchylony. Wysokość nadustka jest nieco większa niż szerokość oczu przednio-środkowych. Barwa szczękoczułków jest brązowawa, zaś wargi dolnej, sternum i odnóży żółtawobrązowa. U ciemnych samic szczękoczułki i sternum są prawie czarne, a odnóża brązowe z częściami czarniawymi i ciemnobrązowymi. Opistosoma (odwłok) zwykle ma wierzch ciemnobrązowy z czarniawym nakrapianiem, a spód jasnobrązowawy z białawym owłosieniem, ale zdarzają się samice o wierzchu czarniawobrązowym[2].

Nogogłaszczki samca mają apofizę retrolateralną prawie tak długą jak goleń, na szczycie skośnie ściętą, apofizę medialną szeroką u nasady i zaopatrzoną w spiczasty hak, a apofizę tegularną zakrzywioną w części odsiebnej. Wierzchołek embolusa jest wąski. Płytka płciowa samicy ma na przedzie dwie kieszonki z otworami kopulacyjnymi, a przedsionek podzielony włochatą przegrodą. Zbiorniki nasienne formują pętlę, a długie przewody kopulacyjne mają przewężone środkowe odcinki[2].

Pająk w Europie znany z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Słowenii, Polski, Litwy, Czech, Słowacji, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Serbii, Czarnogóry, Macedonii, Grecji i Rosji[3]. Dalej na wschód sięga do Azji Środkowej[4]. Zamieszkuje wrzosowiska, kamieniste zbocza i mchy w suchych borach sosnowych. Dojrzałe samice spotyka się cały rok, zaś samce wiosną i jesienią[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Menge. Preussische Spinnen. VI. Abtheilung.. „Schriften der Naturforschenden Gesellschaft in Danzig (N. F.)”. 3, s. 327-374, 1873. 
  2. a b c S. Almquist. Swedish Araneae, part 2--families Dictynidae to Salticidae. „Insect Systematics & Evolution, Supplement”. 63, s. 285-601, 2006. 
  3. Agroeca cuprea. W: Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2018-07-25].
  4. Agroeca cuprea. W: World Spider Catalogue [on-line]. World Spider Catalog Association, 2018. [dostęp 2018-07-25].