Aichi B7A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aichi B7A Ryūsei
愛知 B7A 流星
Aichi B7A2 zdobyty przez amerykanów
Aichi B7A2 zdobyty przez amerykanów
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Aichi Kokuki KK
Typ samolot torpedowy i bombowiec nurkujący
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne chowane w locie
Załoga 2
Historia
Data oblotu maj 1942
Lata produkcji 19441945
Egzemplarze B7A1 – 9 sztuk
B7A2 – 105 sztuk
Dane techniczne
Napęd 18-cylindrowy silnik w układzie podwójnej gwiazdy Nakajima NK9C Homare 12
Moc 1491 kW (2000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 14,40 m
Długość 11,49 m
Wysokość 4,07 m
Powierzchnia nośna 35,40 m²
Masa
Własna 3 810 kg
Startowa 6 500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 566 km/h
Prędkość minimalna 129 km/h
Prędkość wznoszenia 9,6 m/s
Pułap 11 250 m
Zasięg 3 038 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka Type 9 Model 2 kal. 20 mm (stałe – w skrzydłach)
1 karabin maszynowy kal. 13 mm (lub 7,62 mm) (ruchomy – w tylnej kabinie)
800 kg bomb (w komorze bombowej) lub torpeda o masie 800 kg
Użytkownicy
Cesarstwo Japonii

Aichi B7A Ryūsei (jap. 愛知 B7A 流星 Aichi B7A "Meteor", oznaczenie alianckie Grace) – pokładowy i lądowy samolot torpedowy i bombowiec nurkujący produkcji japońskiej z czasów II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W związku z rozpisanym przez lotnictwo morskie imperium japońskiego konkursu na bombowy samolot pokładowy mogący zastąpić starsze maszyny bombowo-torpedowe Nakajima B5N oraz bombowce nurkujące Yokosuka D4Y zakłady Aichi Kokuki KK przedstawiły projekt AM-23[1].

Pierwszy samolot z dziewięciu serii przedprodukcyjnej oznaczony jako B7A1 został oblatany w maju 1942 roku, jednak na skutek problemów z konstrukcją jednostki napędowej, maszyna dopiero w kwietniu 1944 roku została skierowana do produkcji seryjnej. Model B7A2 posiadał bardzo dobre własności lotno–taktyczne, był łatwy w pilotażu, co w połączeniu z mocnym silnikiem czyniło samolot ten dobrą bronią przeciwko alianckim okrętom. Do końca wojny w dwóch fabrykach powstało zaledwie 105 samolotów serii B7A. Desygnowany do działań morskich samolot stacjonował w bazach na lądzie, ponieważ w owym czasie Japońska Cesarska Marynarka Wojenna nie posiadała sprawnych lotniskowców[1].

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • AM-23 – projekt B7A
  • B7A1 – dziewięć prototypów modelu
  • B7A2 – samolot "właściwy" produkcji seryjnej (wyprodukowano 105 sztuk)
  • B7A2 Eksperymentalny – jeden samolot wyposażony w silnik gwiazdowy Nakajima Homare 23 o mocy 1491 kW (2000 KM)
  • B7A3 – projektowana wersja z silnikiem Mitsubishi MK9A (Ha-43) o mocy 1641 kW (2200 KM)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chant 2010, s. 15

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]