Aichi B7A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aichi B7A Ryūsei
愛知 B7A 流星
Aichi B7A2 zdobyty przez amerykanów
Aichi B7A2 zdobyty przez amerykanów
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Producent Aichi Kokuki KK
Typ samolot torpedowy i bombowiec nurkujący
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie klasyczne chowane w locie
Załoga 2
Historia
Data oblotu maj 1942
Lata produkcji 19441945
Egzemplarze B7A1 – 9 sztuk
B7A2 – 105 sztuk
Dane techniczne
Napęd 18-cylindrowy silnik w układzie podwójnej gwiazdy Nakajima NK9C Homare 12
Moc 1491 kW (2000 KM)
Wymiary
Rozpiętość 14,40 m
Długość 11,49 m
Wysokość 4,07 m
Powierzchnia nośna 35,40 m²
Masa
Własna 3 810 kg
Startowa 6 500 kg
Osiągi
Prędkość maks. 566 km/h
Prędkość minimalna 129 km/h
Prędkość wznoszenia 9,6 m/s
Pułap 11 250 m
Zasięg 3 038 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 działka Type 9 Model 2 kal. 20 mm (stałe – w skrzydłach)
1 karabin maszynowy kal. 13 mm (lub 7,62 mm) (ruchomy – w tylnej kabinie)
800 kg bomb (w komorze bombowej) lub torpeda o masie 800 kg
Użytkownicy
Cesarstwo Japonii

Aichi B7A Ryūsei (jap. 愛知 B7A 流星 Aichi B7A "Meteor"?, oznaczenie alianckie Grace) – pokładowy i lądowy samolot torpedowy i bombowiec nurkujący produkcji japońskiej z czasów II wojny światowej.

Historia[edytuj]

W związku z rozpisanym przez lotnictwo morskie imperium japońskiego konkursu na bombowy samolot pokładowy mogący zastąpić starsze maszyny bombowo-torpedowe Nakajima B5N oraz bombowce nurkujące Yokosuka D4Y zakłady Aichi Kokuki KK przedstawiły projekt AM-23[1].

Pierwszy samolot z dziewięciu serii przedprodukcyjnej oznaczony jako B7A1 został oblatany w maju 1942 roku, jednak na skutek problemów z konstrukcją jednostki napędowej, maszyna dopiero w kwietniu 1944 roku została skierowana do produkcji seryjnej. Model B7A2 posiadał bardzo dobre własności lotno–taktyczne, był łatwy w pilotażu, co w połączeniu z mocnym silnikiem czyniło samolot ten dobrą bronią przeciwko alianckim okrętom. Do końca wojny w dwóch fabrykach powstało zaledwie 105 samolotów serii B7A. Desygnowany do działań morskich samolot stacjonował w bazach na lądzie, ponieważ w owym czasie Japońska Cesarska Marynarka Wojenna nie posiadała sprawnych lotniskowców[1].

Wersje[edytuj]

  • AM-23 – projekt B7A
  • B7A1 – dziewięć prototypów modelu
  • B7A2 – samolot "właściwy" produkcji seryjnej (wyprodukowano 105 sztuk)
  • B7A2 Eksperymentalny – jeden samolot wyposażony w silnik gwiazdowy Nakajima Homare 23 o mocy 1491 kW (2000 KM)
  • B7A3 – projektowana wersja z silnikiem Mitsubishi MK9A (Ha-43) o mocy 1641 kW (2200 KM)

Przypisy

  1. a b Chant 2010, s. 15

Bibliografia[edytuj]