Aichi D1A

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aichi D1A
Aichi D1A2
Aichi D1A2
Dane podstawowe
Państwo Japonia
Producent Aichi Kokuki KK
Typ bombowiec nurkujący
Konstrukcja dwupłat ze stałym podwoziem
Załoga 2 (pilot i tylny strzelec)
Historia
Data oblotu 1934
Wycofanie ze służby 1942
Egzemplarze 580 (162 – D1A1 i 428 – D1A2)
Dane techniczne
Napęd 1× dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik Nakajima Hikari 1
Moc 544 kW (730 KM)
Wymiary
Rozpiętość 11,40 m
Długość 9,30 m
Wysokość 3,41 m
Powierzchnia nośna 34,7 m²
Masa
Własna 1516 kg
Użyteczna 2500 kg
Startowa 2610 kg
Osiągi
Prędkość maks. 309 km/h
Prędkość wznoszenia 6,37 m/s
Pułap 6980 m
Zasięg 927 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
3× km wz. 92 kal. 7,7 mm
310 kg bomb
Użytkownicy
Japonia

Aichi D1A – japoński dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Podstawą budowy prototypu bombowca specjalnego Aichi był sprowadzony z Niemiec bombowiec nurkujący Heinkel He 66. Nowy samolot projektowany pod kryptonimem B-9 został wyposażony w japoński silnik gwiazdowy typu Nakajima Kotobuki o mocy 580 KM i skierowany do produkcji pod oznaczeniem D1A1. Szybko jednak powstała ulepszona wersja nurkowca oznaczona D1A2. Nowa wersja różniła się od A1D1 osłonami kół podwozia oraz bardziej wydajną jednostką napędową[1].

D1A pełnił służbę podczas wojny chińsko-japońskiej. Od 1942 roku prawie wszystkie samoloty D1A przeniesiono do rezerwy[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kraj produkcji: Cesarstwo Japonii
  • Typ: (D1A) dwumiejscowy, pokładowy i lądowy bombowiec nurkujący
  • Napęd: dziewięciocylindrowy, dwugwiazdowy silnik typu Nakajima Hikari 1 o mocy 544 kW (730 KM)
  • Osiągi:
    • prędkość maksymalna: 309 km/h
    • czas wznoszenia na wysokość 3000 m: 7 min 51 s
    • pułap praktyczny: 6980 m
    • zasięg: 927 km
  • Masa:
    • własna: 1516 kg
    • maksymalna startowa: 2610 kg
  • Wymiary:
    • rozpiętość skrzydeł: 11,40 m
    • długość: 9,30 m
    • wysokość: 3,41 m
  • Uzbrojenie:
    • dwa karabiny maszynowe 7,7 mm wz. 92 w górnej, przedniej części kadłuba
    • ruchomy karabin maszynowy 7,7 mm w tylnej kabinie
    • ładunek 310 kg bomb na podwieszeniach zewnętrznych

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Chant 2010, s. 17

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]