AirPlay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
AirPlay
Standard przesyłu danych
Logo AirPlay
Logo programu
Autor Apple
Pierwsze wydanie wrzesień 2012
Strona internetowa

AirPlay[1] – technologia bezprzewodowego przesyłu audio, wideo oraz fotografii, opracowana przez firmę Apple i pierwotnie stosowana wyłącznie w urządzeniach tego producenta (iPod, iPhone, iPad itd).

Apple udostępniło technologię przesyłu dźwięku, co umożliwiło producentom sprzętu audio opracowywanie własnych urządzeń kompatybilnych ze standardem AirPlay, a więc także z "i-urządzeniami". Oprócz samego sygnału audio-wideo, AirPlay umożliwia także przesył meta danych (tytułów, nazw wykonawców itp – w sposób podobny do RDS w przypadku rozgłośni radiowych).

Kompatybilne urządzenia[edytuj]

Po udostępnieniu technologii przesyłu dźwięku, powstała nowa gałąź sprzętu audio – bezprzewodowe głośniki. Producenci zarówno budżetowego jak i ekskluzywnego sprzętu rozpoczęli produkcję swoich urządzeń. Najpopularniejsze, to:

  • Bang&Olufsen PLAY Beolit 12[2]
  • Bose SoundLink Air[3]
  • B&W Zeppelin[4]
  • Denon Ceol[5]
  • Marantz Consolette[6]
  • Philips Fidelio SoundSphere[7]
  • Samsung DA-E751[8]
  • Sony SA-NS510[9]

Funkcja AirPlay pojawiła się także w urządzeniach stacjonarnych (amplitunery kina domowego, wzmacniacze audio, wieże):

AirPlay staje się kolejnym standardem łączności bezprzewodowej stosowanej w urządzeniach multimedialnych, zaraz po WiFi czy Bluetooth.

Przypisy