Ajatollah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ajatollah (pers. آيت‌الله, arab. ‏آية الله‎, āyat Allāh, tłum. znak Boga) – honorowy muzułmański tytuł naukowy w szyizmie imamickim nadawany wysokiej rangi uczonym (mudżtahid); znawcom teologii, nauk islamskich i prawa religijnego[1]. Posiadacze tytułu są zazwyczaj także wykładowcami seminariów teologicznych. Niższą rangą jest hodżatoleslam.

Źródłosłów[edytuj]

Nazwa ajatollah wywodzi się z Koranu[2]:

20 Na ziemi są znaki (aja) dla tych, którzy są przekonani o prawdzie.

21 I są w waszych duszach. Czy wy nie widzicie?

Szyici interpretują owe ajaty koraniczne jako odnoszące się do ludzi którzy mogą być uznawani za "znaki Boga" na tym świecie.

Żeńscy ajatollahowie[edytuj]

Tytuł jest przyznawany także kobietom które ukończyły seminaria osiągając tak wysoką rangę uczonego. Owe są zwane "paniami mudżtahideh." Najsławniejszym kobiecym ajatollahem była Iranka, Hadżije Sejjede Nosrat Bejgom Amin. Innym żyjącym obecnie ajatollahem jest Zohre Sefati[3]. Do dnia dzisiejszego, żadna kobieta ajatollah nie osiągnęła rangi wielkiego ajatollaha.

Wybrani Ajatollahowie
Wielki ajatollah Ruhollah Chomejni przemawiający do niższych rangą duchownych. Kom, Iran, 1964.
Wielcy ajatollahowie Ali as-Sistani i jego nauczyciel, Abu al-Kasim al-Chu’i.
Wielki ajatollah Muhammad Husajn Fadl Allah.
Wielki ajatollah Ali Chamenei.
Wielki ajatollah Muhammad Bakir as-Sadr.
Ajatollah Isa Kasim.

Wielcy ajatollahowie[edytuj]

Najwyższą rangą, jaką mogą osiągnąć studenci seminariów, jest Wielki Ajatollah (arab. ‏آية ‌الله العظمى‎, āyat Allāh al-ʿuẓmà; pers. آیت‌الله عظمی, âyat-ollâh-e ʿoẓma, tłum. wielki znak Boga). Wielcy ajatollahowie upoważnieni są między innymi do tworzenia prawa i ogłaszania fatw, co czyni ich pomostem pomiędzy brakującymi imamami a istniejącą w danym momencie społecznością. Wielkiego ajatollaha tytułuje się mardża (arab. ‏مرجع‎, marǧaʿ, liczba mnoga marāǧiʿ), także mardża taklidi i mardża dini (arab. ‏مرجع تقليدي / مرجع ديني‎, tłum. źródło do naśladowania). Każdy szyita imamita jest zobowiązany do podążania za wybranym przez siebie wielkim ajatollahem w sprawach prawa muzułmańskiego.

Przypisy


Zobacz też[edytuj]